Dit is nie beleggingsadvies nie. Die inligting wat verskaf word, is slegs vir opvoedkundige en inligtingsdoeleindes en vorm nie ’n aanbeveling om enige finansiële produk te koop of te verkoop nie.
’n Volledige-diens Broker is die tradisionele model. Jy bel, jy kry ’n adviseur, jy kry navorsing, en jy betaal ’n hoër kommissie of ’n jaarlikse fooi vir die voorreg. Die teenoorgestelde kant van die spektrum is die afslag- of selfgerigte Broker, waar jy jou eie transaksies deur ’n platform plaas en ’n breukdeel van die kommissie betaal. Die keuse tussen die twee gaan meestal oor hoeveel hulp jy werklik nodig het, en hoeveel daardie hulp vir jou werd is in fooie.
Wat ’n vol-diens makelaar werklik bied
Die etiket dek ’n wye reeks. Aan die hoë kant bied ’n vol-diens makelaar ’n toegewyde adviseur, persoonlike portefeuljekonstruksie, aftree- en belastingbeplanning, boedelbeplanning, oorspronklike navorsing, IPO-toewysings, en toegang tot ondergeskrewe aanbiedinge. Aan die lae kant kan dieselfde etiket beteken ’n effens meer responsiewe ondersteuningslyn, ’n navorsingsportaal, en ’n per-transaksie-kommissie ’n paar basispunte hoër as die afslag-alternatief.
Die eerlike beoordeling is om na die spyskaart te kyk, nie na die etiket nie. ’n Vol-diens makelaar wat ’n persoonlike adviseur bied met ’n CFA of ekwivalente geloofsbrief, oorspronklike navorsing van ’n benoemde ontlederspan, en toegang tot ondergeskrewe transaksies is ’n regte premium-diens. ’n Vol-diens makelaar wat ’n generiese navorsingsportaal en ’n hoër kommissie bied, verkoop meestal net die etiket.
Die saak vir 'n vol-diens-broker
Die sterkste saak is vir handelaars wat nie die tyd, belangstelling of kundigheid het om alles self te doen nie. Om 'n portefeulje op te bou, dit te herbalanseer, dit vir belastingdoeltreffendheid te monitor, en dit aan te pas vir lewensgebeure is ’n regte werk. ’n Goeie adviseur doen dit goed, en die fooi is redelik in verhouding tot die tyd wat gespaar word en die foute wat vermy word. Vir handelaars in die opboufase kan die adviseur veral nuttig wees om van die begin af die regte rekeningstruktuur, die regte bydrae-ritme en die regte bate-allokasie op te stel.
’n Tweede saak is vir handelaars wat toegang wil hê tot oorspronklike navorsing, IPO-toewysings, en gestruktureerde produkte. Die navorsing by ’n vol-diens-broker word dikwels intern vervaardig deur ontleders met sektor-kundigheid, en die verskil tussen oorspronklike navorsing en herverpakte derdeparty-inhoud is betekenisvol. IPO-toewysings is skaars, en die brokers wat die transaksies onder skryf, neig om hul vol-diens-kliënte eerste toe te wys.
’n Derde saak is vir handelaars met komplekse omstandighede. ’n Handelaar met ’n multi-geldeenheid-portefeulje, ’n korporatiewe struktuur, ’n trust, of ’n nie-standaard belastingituasie baat by ’n menslike adviseur wat die hele prentjie verstaan. Die afslagbroker het nie die personeel of die neiging om daardie kompleksiteit te bestuur nie.
Die saak teen ’n vol-diens makelaar
Die belangrikste saak teen is die fooi. ’n Jaarlikse fooi van 1% op ’n €500,000-beleggingsportefeulje is €5,000 per jaar, voordat die onderliggende beleggingsopbrengste in ag geneem word. Oor 20 jaar groei die fooi saam tot ’n aansienlike bedrag, selfs voordat die geleentheidskoste van die tyd wat die adviseur aan rekeninge bestee wat dit nie nodig het nie, in ag geneem word. ’n Handelaar met ’n eenvoudige situasie, ’n duidelike plan, en die dissipline om die plan uit te voer, is gewoonlik beter daaraan toe met ’n afslagmakelaar en die tyd wat spandeer word om die platform se navorsingsportaal te lees.
’n Tweede saak is die botsing van belange. Sommige vol-diens makelaars verdien meer uit eie produkte, geïnternaliseerde ordervloei, of eie fondse as uit ’n deursigtige kommissie. Die adviseur word deur die makelaar betaal, nie deur die kliënt nie, en die aanbevelings is bevooroordeeld teenoor die makelaar se inkomste. ’n Handelaar wat bewus is van die botsing kan daarom werk, maar die vooroordeel is werklik.
’n Derde saak is die vals gevoel van dekking. Om ’n adviseur te hê, is nie dieselfde as om ’n deurdinkte portefeulje te hê nie. Sommige vol-diens makelaars verskaf ’n kwartaallikse oproep met ’n junior en ’n sjabloonportefeulje wat nie met die kliënt se situasie verander nie. Die fooi word betaal, maar die diens word nie gelewer nie. Die enigste manier om dit te weet, is om die verhouding vroeg te toets, spesifieke vrae te vra, en te sien of die antwoorde spesifiek is vir die kliënt se situasie.
Hoe om ’n vol-diens-broker te evalueer
Die eerlike evaluasie is om drie getalle te vergelyk. Die totale jaarlikse fooi, insluitend die adviseurfooi, die platformfooi, die fonds-kosteverhoudings, en die handelskommissies. Die maatstafopbrengs van ’n soortgelyke portefeulje by ’n afslag-broker met dieselfde toewysing. En die tyd wat die adviseur werklik aan die rekening bestee, gemeet in minute per kwartaal. As die totale fooi hoog is, die maatstaf-onderskeid klein is, en die tyd kort is, lewer die vol-diens-broker nie waarde nie.
’n Praktiese toets is om ’n klein rekening by die vol-diens-broker en by ’n afslag-broker met ’n soortgelyke toewysing te befonds, en om die ervaring, die opbrengste en die fooie oor ’n jaar te vergelyk. Die vol-diens-ervaring behoort duidelik anders te wees: meer kontak, meer spesifieke advies, meer navorsingsdiepte, en duideliker antwoorde. As die ervaring soortgelyk is, is die fooi die verskil, en die fooi is nie die moeite werd nie.
Verwante hulpbronne
Waar om te begin
As jy vol-diens en afslag-brokers vergelyk, lys ons broker comparison die rekeningstipes, die fooi-skedules en die diensvlakke by elke broker. Sorteer volgens rekeningtipe om te sien watter brokers ’n vol-diens-opsie bied en watter slegs afslag is, en gebruik die fooi-skedule om die totale koste te vergelyk.