Dit is nie beleggingsadvies nie. Die inligting wat verskaf word, is slegs vir opvoedkundige en inligtingsdoeleindes en vorm nie ’n aanbeveling om enige finansiële produk te koop of te verkoop nie.
’n Bewaarder, in die konteks van ’n aandele-handelsrekening, is die entiteit wat die handelaar se effekte apart van die Broker hou. Die skeiding word deur die regulator vereis in die meeste jurisdiksies, en die beskerming is werklik. Die handelaar se kontant en effekte word in gesegregeerde rekeninge by die bewaarder gehou, en die bewaarder is ’n ander regspersoon as die Broker. As die Broker faal, word die handelaar se bates deur die bewaarder gehou, en die handelaar kan die bates na ’n ander Broker oordra.
Wat 'n bewaarder doen
Die eerste taak van die bewaarder is om die effekte aan te hou. Die bewaarder hou 'n rekord van die handelaar se belange, en die bewaarder is verantwoordelik vir die veilige bewaring van die effekte. Die bewaarder is 'n gereguleerde entiteit, gewoonlik 'n top-vlak bank of 'n spesialis-bewaarder, en die bewaarder is onderhewig aan dieselfde regulatoriese toesig as die Broker.
Die tweede taak is om die transaksies af te handel. Wanneer 'n handelaar 'n aandeel koop, ontvang die bewaarder die aandele van die verkoper se bewaarder en krediteer dit aan die handelaar se rekening. Wanneer 'n handelaar verkoop, debiteer die bewaarder die aandele en krediteer die kontant. Die vereffeningsproses is gewoonlik T+1 of T+2 in groot markte, en die bewaarder is die entiteit wat die vereffening hanteer.
Die derde taak is om korporatiewe aksies te hanteer. Wanneer 'n aandeel in die handelaar se rekening 'n dividend betaal, krediteer die bewaarder die dividend aan die handelaar se kontantbalans. Wanneer die aandeel split, pas die bewaarder die handelaar se posisie aan. Wanneer die maatskappy oorgeneem word, hanteer die bewaarder die kontant- of aandelevergoeding. Die bewaarder is die entiteit wat die korporatiewe aksies namens die handelaar bestuur.
Die vierde taak is om die state te verskaf. Die bewaarder verskaf die maandelikse staat, die jaarlikse staat, en die belastingverslagdoening. Die state is die handelaar se primêre rekord van die belange, en die state is die basis van die handelaar se belastingopgawe.
Waarom die skeiding saak maak
Die skeiding maak saak omdat dit die handelaar se bates beskerm in die geval van die Broker se mislukking. Die Broker hou die handelaar se kontant en sekuriteite in ’n gesegregeerde rekening by die custodian, en die bates is nie deel van die Broker se boedel nie. Die trustee van die mislukte Broker kan die bates aan die handelaar teruggee, of die handelaar kan die bates na ’n ander Broker oordra, en die oordrag is gewoonlik glad.
Sonder die skeiding sou die handelaar se bates deel van die Broker se boedel wees, en die handelaar sou ’n algemene skuldeiser van die Broker wees. Die algemene skuldeiser se eis is onderaan die prioriteitslys, en die verhaal is gewoonlik baie laer as die handelaar se eis. Die handelaar wat bates by ’n Broker hou wat nie onderhewig is aan die segregeringsreëls nie, word blootgestel aan ’n werklike risiko van verlies in ’n Broker-mislukking.
Die skeiding word deur die regulator vereis in die meeste jurisdiksies. Die regulator stel die reëls vir segregering, en die Broker word vereis om daaraan te voldoen. Die reëls verskil per jurisdiksie, maar die beginsel is dieselfde: die handelaar se bates word afsonderlik van die Broker se bates gehou, en die handelaar het ’n direkte eis op die gesegregeerde bates.
Hoe die bewaarder gekies word
In die meeste gevalle kies die Broker die bewaarder, en die handelaar het nie ’n sêreg nie. Die Broker het ’n ooreenkoms met ’n top-gehalte bank of ’n spesialis-bewaarder, en die Broker plaas die handelaar se bates by die gekose bewaarder. Die handelaar se enigste keuse is om ’n Broker te kies wat ’n gerespekteerde bewaarder gebruik.
Die keuse van bewaarder is ’n funksie van die Broker se besigheidsmodel. ’n Vol-diens Broker gebruik gewoonlik ’n top-gehalte bank as die bewaarder, en die bank is ’n aparte regspersoon van die Broker. ’n Afslag-Broker kan ’n top-gehalte bank, ’n spesialis-bewaarder, of ’n sub-bewaarder in ’n buitelandse mark gebruik. Die handelaar se enigste verifikasie is om die Broker se dokumentasie na te gaan vir die bewaarder se naam en die segregasie-reëls.
’ n Tweede keuse is om ’n Broker te gebruik wat verskeie bewaarder-opsies bied. Sommige Brokers bied ’n keuse van bewaarder, en die handelaar kan die bewaarder kies wat by die handelaar se behoeftes pas. Die keuse is gewoonlik tussen ’n top-gehalte bank (met hoër fooie en sterker beskerming) en ’n spesialis-bewaarder (met laer fooie en effens swakker beskerming). Die handelaar behoort die afruil te oorweeg voordat hy kies.
Die saak vir ’n aparte bewaarder
’n Aparte bewaarder is nuttig wanneer die handelaar ’n sterker skeiding van die bates wil hê. Die handelaar wat ’n groot portefeulje hou, met beduidende bates wat in gevaar is, mag ’n aparte bewaarder wil hê wat nie met die Broker geaffilieer is nie. Die aparte bewaarder hef ’n fooi, en die fooi is die koste van die sterker beskerming.
’n Aparte bewaarder is ook nuttig wanneer die handelaar ’n spesifieke bewaringreëling wil gebruik. ’n Handelaar wat bates in ’n buitelandse mark hou, mag ’n sub-bewaarder in daardie mark wil hê, en die sub-bewaarder is die entiteit wat die bates in die plaaslike jurisdiksie hou. Die sub-bewaarder is gewoonlik ’n tier-een bank in die buitelandse mark, en die sub-bewaarder is onderhewig aan die regulator in die buitelandse mark.
Die saak teen ’n aparte bewaarder is die koste. Die aparte bewaarder hef ’n fooi, en die fooi is ’n werklike knou op die opbrengs. ’n Handelaar met ’n klein portefeulje is gewoonlik beter af met die Broker se verstek-bewaarder, en die handelaar betaal ’n klein fooi (of geen fooi) vir die skeiding. ’n Handelaar met ’n groot portefeulje is die een wat baat vind by die sterker beskerming.
Hoe om die bewaarder te verifieer
Die eerlike antwoord is om die Broker te vra. Die Broker word vereis om die bewaarder bekend te maak, en die bekendmaking is gewoonlik in die rekeningopeningsdokumentasie. Die handelaar kan ook die Broker se webwerf nagaan, en die handelaar kan die bewaarder se regulatoriese status op die regulator se webwerf bevestig.
Die tweede antwoord is om die segregasie-dokumentasie te lees. Die Broker word vereis om dokumentasie oor die segregasiereëls te verskaf, en die dokumentasie verduidelik hoe die handelaar se bates gehou word, watter beskerming daar is, en wat die herstelroete is in die geval van die Broker se mislukking. Die handelaar behoort die dokumentasie te lees voordat die rekening gefinansier word.
Verwante hulpbronne
Waar om te begin
As jy ’n Broker kies, is die nuttigste oefening om die bewaarder (custodian), die segregasie-reëls, en die herstelpad na te gaan. Ons broker comparison lys die Broker se bewaarder en die segregasiebeleid, wat saam vir jou wys watter beskerming daar is voordat jy die rekening finansier.