Гэта не з’яўляецца інвестыцыйнай парадай. Пададзеная інфармацыя прызначана толькі для адукацыйных і інфармацыйных мэтаў і не ўяўляе сабой рэкамендацыю на куплю або продаж любых фінансавых прадуктаў.
Кіраванне рызыкамі леверэджаваных прадуктаў — адна з самых важных навыкаў, якія можа развіць біржавы трэйдар. Леверэдж, што забяспечвае прырост на 5 працэнтаў пры пазіцыі 5:1, можа прывесці да страты на 5 працэнтаў, а страта можа быць большай за прыбытак з-за спрэда, камісіі і платы за фінансаванне. Трэйдар, які ўважліва кіруе рызыкамі, можа перажыць страты, а той, хто перажывае, можа заставацца на рынку дастаткова доўга, каб захапіць прыбыткі.
Асноўныя метады кіравання рызыкамі
Першы метад — гэта вызначэнне памеру пазіцыі. Трэйдар павінен вызначаць памер пазіцыі фіксаваным працэнтам ад рахунку, звычайна 1 працэнт да 2 працэнтаў ад рахунку на кожную здзелку. Памер пазіцыі разлічваецца як грашовая сума, якую трэйдар гатовы страціць, падзеленая на адлегласць да стоп-лосс. Трэйдар, які рызыкуе 1 працэнтам рахунку ў €10,000 у здзелцы са стоп-лосс у 2 працэнты, мае памер пазіцыі €5,000.
Другі метад — гэта стоп-лосс. Стоп-лосс — гэта заяўка, якая закрывае пазіцыю па загадзя вызначанай цане, і стоп-лосс абмяжоўвае страту. Стоп-лосс трэба размяшчаць на ўзроўні, які адпавядае талерантнасці трэйдара да рызыкі, і стоп-лосс не павінен перасоўвацца супраць трэйдара. Стоп-лосс — асноўны інструмент трэйдара для кіравання рызыкай выкарыстанай (левераджаванай) пазіцыі.
Трэці метад — гэта тейк-профіт. Тейк-профіт — гэта заяўка, якая закрывае пазіцыю на загадзя вызначанай мэце прыбытку, і тейк-профіт фіксуе рост. Тейк-профіт карысны для трэйдараў, якія хочуць зафіксаваць мэтавы прыбытак, і тейк-профіт карысны для трэйдараў, якія хочуць пазбегнуць вяртання атрыманага прыбытку.
Чацвёрты метад — гэта дыверсіфікацыя. Трэйдар павінен размяркоўваць рызыку паміж некалькімі пазіцыямі, некалькімі сектарамі і некалькімі класамі актываў. Дыверсіфікацыя зніжае ўплыў адной страты на агульны партфель, і дыверсіфікацыя з’яўляецца ключавым інструментам для кіравання рызыкай левераджаванага партфеля.
Хеджаванне рычаговай пазіцыі
Першы метад хеджаваньня — гэта стоп-лосс. Стоп-лосс — просты хедж, і стоп-лосс — найбольш распаўсюджаная тэхніка хеджаваньня. Стоп-лосс абмяжоўвае страту загадзя вызначаным узроўнем, і стоп-лосс лёгка рэалізаваць на большасці платформаў.
Другі метад хеджаваньня — гэта опцыя. Трэйдар, які мае доўгую пазіцыю па акцыях, можа купіць put-опцыю на тыя ж акцыі, і put-опцыя дае трэйдару права прадаць па цане страйку. Put-опцыя працуе як страхавы поліс, і put-опцыя абмяжоўвае страту па пазіцыі ў акцыях. Кошт put-опцыі — гэта прэмія, і прэмія з’яўляецца максімальнай стратай па хеджу.
Трэці метад хеджаваньня — гэта inverse ETF. Трэйдар, які мае доўгую пазіцыю ў sector ETF, можа купіць inverse ETF на той жа сектар, і inverse ETF расце, калі сектар падае. Inverse ETF — просты хедж, і inverse ETF карысны для кароткатэрміновага хеджаваньня. Inverse ETF не падыходзіць для доўгатэрміновага ўтрымання, бо inverse ETF церпіць ад штодзённага decay.
Агульныя памылкі, якіх варта пазбягаць
Першая памылка — празмернае выкарыстанне крэдытнага пляча. Трэйдар, які выкарыстоўвае плячо 20:1 на валацільнай акцыі, можа страціць увесь дэпазіт за адзін гандаль. Плячо павінна адпавядаць валацільнасці базавага актыву, а плячо — адпавядаць узроўню талерантнасці трэйдара да рызыкі.
Другая памылка — перасоўваць стоп-лосс. Трэйдар, які перасоўвае стоп-лосс супраць здзелкі, дае пазіцыі больш прасторы для страт, і трэйдар павялічвае рызыку. Стоп-лосс трэба размясціць на ўзроўні, з якім трэйдар камфортна, і стоп-лосс не варта перасоўваць, калі ў трэйдара няма новай прычыны.
Трэцяя памылка — ігнараваць плацяж за фінансаванне. Леверэджаваная пазіцыя аплачвае плацяж за фінансаванне ўначы, і гэты плацяж павялічвае кошт здзелкі. Трэйдар, які трымае леверэджаваную пазіцыю тыднямі ці месяцамі, выплачвае значны плацяж за фінансаванне, і гэты плацяж можа знішчыць прыбытак.
Чацвёртая памылка — празмерна гандляваць. Трэйдар, які робіць шмат леверэджаваных здзелак за дзень, падвяргаецца больш высокім транзакцыйным выдаткам. Трэйдар павінен быць выбарачным у здзелках.
Пабудова плана кіравання рызыкамі
Першы крок — вызначыць рызыку на адну здзелку. Трэйдар павінен выбраць фіксаваны працэнт ад рахунку, звычайна 1 працэнт да 2 працэнтаў, і трэйдар павінен прытрымлівацца гэтага працэнта ў кожнай здзелцы. Працэнт — гэта максімальная страта, якую трэйдар гатовы прыняць у адной здзелцы.
Другі крок — вызначыць максімальную просадку. Трэйдар павінен выбраць максімальную просадку, звычайна 10 працэнтаў да 20 працэнтаў ад рахунку, і трэйдар павінен спыніць гандаль, калі дасягнута прасадка. Ліміт прасадкі абараняе трэйдара ад серыі страт, якая «з’ядае» рахунак.
Трэці крок — вызначыць максімальную колькасць адкрытых пазіцый. Трэйдар павінен выбраць максімальную колькасць пазіцый, звычайна 5 да 10, і трэйдар не павінен перавышаць гэты ліміт. Ліміт пазіцый прадухіляе празмернае выкарыстанне рычага для рахунку.
Чацвёрты крок — рэгулярна пераглядаць план. Трэйдар павінен пераглядаць здзелкі, прасадку і працэнт выйгрыша на штотыднёвай аснове, і трэйдар павінен карэктаваць план пры неабходнасці. Перагляд — ключавая частка працэсу кіравання рызыкамі, і ён дапамагае трэйдару захоўваць дысцыпліну.
Агульныя пытанні пра кіраванне рызыкамі
Якая лепшая тэхніка кіравання рызыкамі? Падбор памеру пазіцыі ў спалучэнні з стоп-лоссам — самая эфектыўная тэхніка. Дзве тэхнікі простыя ва ўкараненні, і яны ахопліваюць большасць гандлёвых сцэнарыяў.
Ці магу я кіраваць рызыкай без стоп-лоса? Так, праз апцыёны або праз хеджаванне з дапамогай інверснага ETF, але альтэрнатывы больш складаныя і даражэйшыя, чым просты стоп-лосс. Трэйдар, які не хоча выкарыстоўваць стоп-лосс, павінен уважліва разгледзець альтэрнатывы.
Як часта мне трэба пераглядаць план кіравання рызыкамі? Трэйдар павінен пераглядаць план штотыдзень, а таксама пераглядаць яго часцей падчас перыядаў высокай валацільнасці. Перагляд павінен уключаць здзелкі, прасадку (drawdown), працэнт выйгрышных здзелак (win rate) і выдаткі на фінансаванне.
Спадарожныя рэсурсы
З чаго пачаць
Калі вы кіруеце рызыкамі для крэдытных (левераджаваных) прадуктаў, найбольш карысны першы крок — вызначыць рызыку на адну здзелку, максімальную прасадку (максімальны drawdown) і максімальную колькасць адкрытых пазіцый. Наш broker comparison пералічвае брокераў, якія прапануюць гандаль з левераджам, і інструменты кіравання рызыкамі, якія разам паказваюць, што прапануе брокер, перш чым вы зробіце першую левераджаваную здзелку.