Αυτό δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή. Οι πληροφορίες που παρέχονται προορίζονται μόνο για εκπαιδευτικούς και ενημερωτικούς σκοπούς και δεν συνιστούν σύσταση για αγορά ή πώληση οποιουδήποτε χρηματοοικονομικού προϊόντος.
Η διαχείριση των κινδύνων των μοχλευμένων προϊόντων είναι μία από τις πιο σημαντικές δεξιότητες που μπορεί να αναπτύξει ένας χρηματιστηριακός trader. Ο μοχλευμός που παράγει κέρδος 5% σε θέση 5:1 μπορεί να παράγει ζημία 5%, και η ζημία μπορεί να είναι μεγαλύτερη από το κέρδος λόγω του spread, της προμήθειας και του κόστους χρηματοδότησης. Ο trader που διαχειρίζεται προσεκτικά τον κίνδυνο μπορεί να αντέξει τις ζημίες, και ο trader που αντέχει μπορεί να παραμείνει στην αγορά αρκετό καιρό ώστε να αποκομίσει τα κέρδη.
Οι κύριες τεχνικές διαχείρισης κινδύνου
Η πρώτη τεχνική είναι το sizing θέσης. Ο trader θα πρέπει να ορίσει το μέγεθος της θέσης σε ένα σταθερό ποσοστό του λογαριασμού, συνήθως 1% έως 2% του λογαριασμού ανά συναλλαγή. Το μέγεθος της θέσης υπολογίζεται ως το χρηματικό ποσό που είναι διατεθειμένος να χάσει ο trader, διαιρούμενο με την απόσταση μέχρι το stop-loss. Ο trader που ρισκάρει το 1% ενός λογαριασμού €10.000 σε μια συναλλαγή με stop-loss 2% έχει μέγεθος θέσης €5.000.
Η δεύτερη τεχνική είναι το stop-loss. Το stop-loss είναι μια εντολή που κλείνει τη θέση σε μια προκαθορισμένη τιμή και το stop-loss περιορίζει τη ζημία. Το stop-loss θα πρέπει να τοποθετείται σε επίπεδο που ταιριάζει με την ανοχή κινδύνου του trader και το stop-loss δεν πρέπει να μετακινείται εις βάρος του trader. Το stop-loss είναι το βασικό εργαλείο του trader για τη διαχείριση του κινδύνου μιας μοχλευμένης θέσης.
Η τρίτη τεχνική είναι το take-profit. Το take-profit είναι μια εντολή που κλείνει τη θέση σε έναν προκαθορισμένο στόχο κέρδους και το take-profit «κλειδώνει» το κέρδος. Το take-profit είναι χρήσιμο για traders που θέλουν να κλειδώσουν έναν στόχο κέρδους και το take-profit είναι χρήσιμο για traders που θέλουν να αποφύγουν να δώσουν πίσω τα κέρδη.
Η τέταρτη τεχνική είναι η διαφοροποίηση. Ο trader θα πρέπει να διασπείρει τον κίνδυνο σε πολλαπλές θέσεις, πολλούς τομείς και πολλαπλές κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων. Η διαφοροποίηση μειώνει την επίδραση μιας μεμονωμένης ζημίας στο συνολικό χαρτοφυλάκιο και η διαφοροποίηση είναι ένα βασικό εργαλείο για τη διαχείριση του κινδύνου ενός μοχλευμένου χαρτοφυλακίου.
Αντιστάθμιση της μοχλευμένης θέσης
Η πρώτη τεχνική αντιστάθμισης είναι η εντολή stop-loss. Η stop-loss είναι μια απλή αντιστάθμιση και είναι η πιο συνηθισμένη τεχνική αντιστάθμισης. Η stop-loss περιορίζει τη ζημία σε ένα προκαθορισμένο επίπεδο και η stop-loss είναι εύκολη στην εφαρμογή στις περισσότερες πλατφόρμες.
Η δεύτερη τεχνική αντιστάθμισης είναι το option. Ο trader που κατέχει μια long θέση σε μετοχή μπορεί να αγοράσει ένα put option στην ίδια μετοχή, και το put option δίνει στον trader το δικαίωμα να πουλήσει σε μια τιμή άσκησης. Το put option λειτουργεί σαν ασφαλιστήριο συμβόλαιο και το put option περιορίζει τη ζημία στη θέση της μετοχής. Το κόστος του put option είναι το premium και το premium είναι η μέγιστη ζημία στην αντιστάθμιση.
Η τρίτη τεχνική αντιστάθμισης είναι το inverse ETF. Ο trader που κατέχει μια long θέση σε ένα sector ETF μπορεί να αγοράσει ένα inverse ETF στο ίδιο sector και το inverse ETF αυξάνεται όταν το sector πέφτει. Το inverse ETF είναι μια απλή αντιστάθμιση και είναι χρήσιμο για αντιστάθμιση βραχυπρόθεσμα. Το inverse ETF δεν είναι για μακροπρόθεσμη διακράτηση, επειδή το inverse ETF υφίσταται daily decay.
Συνήθη λάθη που πρέπει να αποφύγετε
Το πρώτο λάθος είναι η υπερβολική μόχλευση. Ο trader που χρησιμοποιεί μόχλευση 20:1 σε μια ευμετάβλητη μετοχή μπορεί να χάσει ολόκληρη την κατάθεση σε μία μόνο συναλλαγή. Η μόχλευση πρέπει να ταιριάζει με τη μεταβλητότητα του υποκείμενου περιουσιακού στοιχείου και η μόχλευση πρέπει να ταιριάζει με την ανοχή του trader στον κίνδυνο.
Το δεύτερο λάθος είναι να μετακινεί το stop-loss. Ο trader που μετακινεί το stop-loss αντίθετα από τη συναλλαγή δίνει στη θέση περισσότερο περιθώριο να χάσει, και ο trader αυξάνει τον κίνδυνο. Το stop-loss πρέπει να τοποθετείται σε επίπεδο με το οποίο ο trader νιώθει άνετα, και το stop-loss δεν πρέπει να μετακινείται εκτός αν ο trader έχει νέο λόγο.
Το τρίτο λάθος είναι να αγνοεί τη χρέωση χρηματοδότησης. Η μόχλευση θέση πληρώνει μια χρέωση χρηματοδότησης κατά τη διάρκεια της νύχτας, και η χρέωση χρηματοδότησης αυξάνει το κόστος της συναλλαγής. Ο trader που κρατά μια μόχλευση θέση για εβδομάδες ή μήνες πληρώνει μια σημαντική χρέωση χρηματοδότησης, και η χρέωση χρηματοδότησης μπορεί να εξαλείψει τα κέρδη.
Το τέταρτο λάθος είναι να κάνει υπερβολικές συναλλαγές. Ο trader που πραγματοποιεί πολλές μόχλευση συναλλαγές ανά ημέρα εκτίθεται σε υψηλότερα κόστη συναλλαγών. Ο trader θα πρέπει να είναι επιλεκτικός με τις συναλλαγές.
Δημιουργία ενός σχεδίου διαχείρισης κινδύνου
Το πρώτο βήμα είναι να οριστεί ο κίνδυνος ανά συναλλαγή. Ο trader θα πρέπει να επιλέξει ένα σταθερό ποσοστό του λογαριασμού, συνήθως 1% έως 2%, και ο trader θα πρέπει να τηρεί το ποσοστό σε κάθε συναλλαγή. Το ποσοστό είναι η μέγιστη ζημιά που είναι διατεθειμένος να δεχτεί ο trader σε μία μόνο συναλλαγή.
Το δεύτερο βήμα είναι να οριστεί το μέγιστο drawdown. Ο trader θα πρέπει να επιλέξει ένα μέγιστο drawdown, συνήθως 10% έως 20% του λογαριασμού, και να σταματήσει τις συναλλαγές όταν επιτευχθεί το drawdown. Το όριο drawdown προστατεύει τον trader από ένα σερί ζημιών που διαβρώνει τον λογαριασμό.
Το τρίτο βήμα είναι να οριστεί ο μέγιστος αριθμός ανοιχτών θέσεων. Ο trader θα πρέπει να επιλέξει έναν μέγιστο αριθμό θέσεων, συνήθως 5 έως 10, και να μην υπερβαίνει το μέγιστο. Το όριο θέσεων αποτρέπει τον trader από το να υπερεξισορροπεί (over-leveraging) τον λογαριασμό.
Το τέταρτο βήμα είναι να γίνεται τακτική ανασκόπηση του σχεδίου. Ο trader θα πρέπει να ανασκοπεί τις συναλλαγές, το drawdown και το ποσοστό επιτυχίας σε εβδομαδιαία βάση και να προσαρμόζει το σχέδιο αν χρειαστεί. Η ανασκόπηση αποτελεί βασικό μέρος της διαδικασίας διαχείρισης κινδύνου και βοηθά τον trader να παραμένει πειθαρχημένος.
Συχνές ερωτήσεις σχετικά με τη διαχείριση κινδύνου
Ποια είναι η καλύτερη τεχνική διαχείρισης κινδύνου; Το sizing θέσης σε συνδυασμό με ένα stop-loss είναι η πιο αποτελεσματική τεχνική. Οι δύο τεχνικές είναι απλές στην εφαρμογή και καλύπτουν τις περισσότερες από τις καταστάσεις συναλλαγών.
Μπορώ να διαχειριστώ τον κίνδυνο χωρίς stop-loss; Ναι, μέσω επιλογών ή μέσω αντιστάθμισης με ένα inverse ETF, αλλά οι εναλλακτικές είναι πιο σύνθετες και πιο ακριβές από ένα απλό stop-loss. Ο trader που δεν θέλει να χρησιμοποιήσει stop-loss θα πρέπει να εξετάσει προσεκτικά τις εναλλακτικές.
Πόσο συχνά πρέπει να αναθεωρώ το πλάνο διαχείρισης κινδύνου; Ο trader θα πρέπει να αναθεωρεί το πλάνο σε εβδομαδιαία βάση και να το αναθεωρεί συχνότερα κατά τη διάρκεια περιόδων υψηλής μεταβλητότητας. Η αναθεώρηση θα πρέπει να περιλαμβάνει τις συναλλαγές, το drawdown, το ποσοστό επιτυχίας και τις χρεώσεις χρηματοδότησης.
Σχετικοί πόροι
Από πού να ξεκινήσετε
Αν διαχειρίζεστε τον κίνδυνο των μοχλευμένων προϊόντων, το πιο χρήσιμο πρώτο βήμα είναι να ορίσετε τον κίνδυνο ανά συναλλαγή, τη μέγιστη πτώση (maximum drawdown) και τον μέγιστο αριθμό ανοιχτών θέσεων. Ο συγκριτικός οδηγός broker παραθέτει τους broker που προσφέρουν μοχλευμένες συναλλαγές και τα εργαλεία διαχείρισης κινδύνου, τα οποία μαζί σας δείχνουν τι προσφέρει ο broker πριν πραγματοποιήσετε την πρώτη σας μοχλευμένη συναλλαγή.