Αυτό δεν αποτελεί επενδυτική συμβουλή. Οι πληροφορίες που παρέχονται προορίζονται μόνο για εκπαιδευτικούς και ενημερωτικούς σκοπούς και δεν συνιστούν σύσταση για αγορά ή πώληση οποιουδήποτε χρηματοοικονομικού προϊόντος.
Η διαχείριση της μόχλευσης δεν αφορά την επιλογή του υψηλότερου πολλαπλασιαστή που προσφέρει ο Broker. Ο υψηλότερος πολλαπλασιαστής είναι ο ταχύτερος τρόπος για να διαγραφεί ο λογαριασμός, και ο trader που αντιμετωπίζει τη μόχλευση ως προεπιλογή αντί ως υπολογισμένη είσοδο τη χρησιμοποιεί ανάποδα. Η διαχείριση της μόχλευσης σημαίνει καθορισμό του μεγέθους της θέσης με βάση το stop και τον λογαριασμό, διατήρηση της θέσης μόνο όσο χρειάζεται η στρατηγική, και αποδοχή ότι το κόστος της μόχλευσης (χρηματοδότηση, κίνδυνος gap, ανατοκισμός) είναι πραγματικό και διαρκές.
Οι μηχανισμοί μαθαίνονται μέσα σε ένα απόγευμα. Η πειθαρχία είναι αυτό που ξεχωρίζει τους traders που διατηρούν το κεφάλαιό τους από εκείνους που δεν το κάνουν.
Ορίστε έναν προϋπολογισμό κινδύνου ανά συναλλαγή
Το πρώτο βήμα είναι ένας γραπτός προϋπολογισμός κινδύνου. Οι περισσότεροι επαγγελματίες διαχειριστές κινδύνου περιορίζουν τον κίνδυνο μίας συναλλαγής στο 1-2% της καθαρής αξίας του λογαριασμού. Ένας trader με λογαριασμό €10.000 και προϋπολογισμό 1% επιτρέπεται να χάσει €100 σε οποιαδήποτε μεμονωμένη θέση. Ο αριθμός αυτός δεν είναι διαπραγματεύσιμος και το μέγεθος θέσης υπολογίζεται αντίστροφα από τον προϋπολογισμό και την απόσταση του stop, όχι προς τα εμπρός από τη διαθέσιμη μόχλευση.
Ο προϋπολογισμός κινδύνου αναγκάζει το μέγεθος της θέσης να μειώνεται όταν αυξάνεται η μεταβλητότητα και όταν το stop διευρύνεται. Ένας προϋπολογισμός 1% σε stop πλάτους 5% επιτρέπει μια θέση €2.000. Ο ίδιος προϋπολογισμός σε stop πλάτους 1% επιτρέπει μια θέση €10.000. Ο trader δεν επιλέγει έναν αριθμό μόχλευσης· ο αριθμός μόχλευσης είναι ό,τι χρειάζεται για να παραχθεί ο σωστός χρηματικός κίνδυνος στο stop.
Υπολογίστε τη μόχλευση που πραγματικά χρειάζεστε
Η μόχλευση που χρειάζεστε είναι το μέγεθος της θέσης διαιρούμενο με τα ίδια κεφάλαια του λογαριασμού, όχι το αντίστροφο. Μια θέση 2.000 € σε λογαριασμό 10.000 € είναι 0,2× μόχλευση. Μια θέση 10.000 € στον ίδιο λογαριασμό είναι 1× (χωρίς μόχλευση). Μια θέση 20.000 € είναι 2×. Ο αριθμός που προσφέρει ο Broker (5×, 10×, 30×) είναι το ανώτατο όριο, όχι ο στόχος.
Ο trader που χρησιμοποιεί τη μέγιστη διαθέσιμη μόχλευση σε κάθε θέση παίρνει τη μεγαλύτερη θέση που μπορεί να υποστηρίξει ο λογαριασμός, και η μεγαλύτερη θέση είναι αυτή που είναι πιο πιθανό να οδηγήσει σε margin call. Ο trader που χρησιμοποιεί μόνο τη μόχλευση που απαιτεί η θέση παίρνει τη θέση που ζητά η στρατηγική, και η θέση καθορίζεται με βάση τον προϋπολογισμό κινδύνου και το stop.
Κράτα μόνο όσο το απαιτεί η στρατηγική
Η μόχλευση έχει κόστος διακράτησης. Το κόστος είναι το επιτόκιο χρηματοδότησης στο δανεισμένο τμήμα, το οποίο χρεώνεται καθημερινά, και το κόστος είναι μικρό για ένα day trade αλλά σημαντικό για μια θέση που κρατιέται για μήνες. Ένα ετήσιο επιτόκιο χρηματοδότησης 6% σε μια θέση με μόχλευση 2× είναι μια ετήσια επιβάρυνση 3% (drag) στο κεφάλαιο του trader, και η επιβάρυνση κεφαλαιοποιείται μαζί με τα υπόλοιπα κόστη της στρατηγικής.
Η ειλικρινής απάντηση είναι να κρατήσεις τη θέση για το χρονικό διάστημα για το οποίο σχεδιάστηκε η στρατηγική, και να πληρώσεις το κόστος χρηματοδότησης μόνο για εκείνη την περίοδο. Ένα day trade χρησιμοποιεί μόχλευση για ώρες και πληρώνει το κόστος για μία ημέρα. Ένα swing trade χρησιμοποιεί μόχλευση για ημέρες και πληρώνει το κόστος για ημέρες. Ένας μακροπρόθεσμος επενδυτής θα πρέπει συνήθως να χρησιμοποιεί λιγότερη μόχλευση ή καθόλου, επειδή το κόστος χρηματοδότησης σε βάθος ετών είναι σημαντικό.
Χρησιμοποιήστε εντολές stop και τηρήστε τες
Το stop είναι ο πιο σημαντικός μηχανισμός ελέγχου κινδύνου σε μια μοχλευμένη θέση. Το stop ορίζει τον χρηματικό κίνδυνο κατά την είσοδο και ο χρηματικός κίνδυνος είναι αυτός από τον οποίο υπολογίζεται το μέγεθος της θέσης. Ένας trader που μετακινεί το stop πιο μακριά αφού η θέση έχει ανοίξει δεν ακολουθεί πλέον το πλάνο· ο trader πλέον διαπραγματεύεται την ελπίδα.
Το stop πρέπει να τοποθετείται σε επίπεδο που αντιστοιχεί στο σημείο ακύρωσης (invalidation) της στρατηγικής, όχι σε επίπεδο που αντιστοιχεί στη ζημία που προτιμά ο trader. Ένας breakout trader τοποθετεί το stop κάτω από το επίπεδο του breakout. Ένας mean-reversion trader τοποθετεί το stop πάνω από το πρόσφατο υψηλό. Το επίπεδο καθορίζεται από τη δράση της τιμής, όχι από την όρεξη του trader για ρίσκο.
Αποφύγετε την παγίδα της συμπεριφοράς
Η παγίδα της συμπεριφοράς είναι το κομμάτι της διαχείρισης μόχλευσης που κανένας Broker δεν μπορεί να διορθώσει για τον trader. Ο trader που είναι κερδισμένος σε μια μοχλευμένη θέση διστάζει να πάρει το κέρδος, επειδή η απόδοση φαίνεται μικρή σε σχέση με τη μόχλευση. Ο trader που είναι σε ζημία διστάζει να πάρει τη ζημία, επειδή η ζημία φαίνεται μεγάλη. Το αποτέλεσμα είναι μια θέση που κρατιέται για πολύ καιρό και προς τις δύο κατευθύνσεις, και η θέση εκτίθεται σε αναγκαστικό κλείσιμο στη χειρότερη στιγμή.
Η λύση είναι μηχανική. Ο trader ορίζει τον στόχο και το stop στην είσοδο, και ο trader εξέρχεται όταν χτυπηθεί είτε το ένα είτε το άλλο. Ο trader δεν παρακάμπτει το πλάνο επειδή η τιμή κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, και ο trader δεν παρακάμπτει το πλάνο επειδή η τιμή κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση. Το πλάνο είναι το πλάνο, και το πλάνο είναι η μοναδική άμυνα του trader απέναντι στη δική του συμπεριφορά.
Σχετικοί πόροι
- Οι καλύτεροι χρηματιστές μετοχών
- Κριτικές για Broker
- Χρεώσεις μεσιτείας → Σύγκριση επιτοκίων περιθωρίου
Από πού να ξεκινήσετε
Αν προσπαθείτε να καταλάβετε πώς να διαχειριστείτε τη μόχλευση στις συναλλαγές σας, το πιο χρήσιμο πρώτο βήμα είναι να καταγράψετε έναν προϋπολογισμό κινδύνου ανά συναλλαγή, να υπολογίσετε το μέγεθος θέσης από το stop και να συγκρίνετε την υπονοούμενη μόχλευση με ό,τι προσφέρει ο Broker σας. Η σύγκριση Broker που έχουμε παραθέσει αναφέρει τη μέγιστη μόχλευση και το επιτόκιο χρηματοδότησης σε κάθε Broker, τα οποία μαζί σας δείχνουν ποιο είναι το κόστος της διακράτησης πριν αναλάβετε τη θέση.