چگونه می‌توانم آپشن‌های هم‌قیمت با قیمت لحظه‌ای (At-the-Money) را در پلتفرم معاملاتی خود شناسایی کنم؟

اختیارهای «هم‌قیمت با بازار» (At-the-money) در قیمتی قرار دارند که نزدیک‌ترین فاصله را با قیمت دارایی پایه دارد. این راهنما توضیح می‌دهد چگونه آن‌ها را شناسایی کنید، چرا اهمیت دارند و چگونه از «زنجیره» (chain) استفاده کنید.

سلب مسئولیت

این توصیه سرمایه‌گذاری نیست. اطلاعات ارائه‌شده فقط برای اهداف آموزشی و اطلاع‌رسانی است و به‌هیچ‌وجه به‌معنای توصیه برای خرید یا فروش هیچ محصول مالی نیست.

نسخه انگلیسی این هشدارهای ریسک معتبر است. ترجمه‌ها فقط برای سهولت ارائه شده‌اند.

گزینه‌های در-پول-برابر (ATM) گزینه‌هایی هستند که قیمت اعمال آن‌ها نزدیک‌ترین مقدار به قیمت فعلیِ سهمِ پایه است. تماس (call) در-پول-برابر دارای قیمتیِ اعمال است که درست بالاتر از قیمت فعلی قرار دارد، و فروش (put) در-پول-برابر دارای قیمتیِ اعمال است که درست پایین‌تر از قیمت فعلی قرار دارد. گزینه‌های ATM پرتراکنش‌ترین گزینه‌ها هستند و گزینه‌های ATM بیشترین نقدشوندگی و کمترین اختلاف قیمت (اسپرد) را دارند. معامله‌گری که بتواند گزینه‌های ATM را شناسایی کند می‌تواند معاملات دقیق‌تری بسازد و معامله‌گر می‌تواند از گزینه‌های ATM به‌عنوان مرجع برای زنجیره استفاده کند.

«در-پول» (At-the-money) یعنی چه

عبارت «در-پول» (at-the-money) رابطه بین قیمت اعمال و قیمت داراییِ پایه را توصیف می‌کند. یک اختیار خرید (call) زمانی در-پول است که قیمت اعمال با قیمت داراییِ پایه برابر باشد، و یک اختیار فروش (put) زمانی در-پول است که قیمت اعمال با قیمت داراییِ پایه برابر باشد. این اختیار «در» پول است و ارزش ذاتی ندارد.

یک اختیار همچنین می‌تواند «در-پول» (in-the-money) یا «بیرون از پول» (out-of-the-money) باشد. یک call زمانی در-پول است که قیمت اعمال پایین‌تر از قیمت داراییِ پایه باشد، و یک call زمانی بیرون از پول است که قیمت اعمال بالاتر از قیمت داراییِ پایه باشد. یک put زمانی در-پول است که قیمت اعمال بالاتر از قیمت داراییِ پایه باشد، و یک put زمانی بیرون از پول است که قیمت اعمال پایین‌تر از قیمت داراییِ پایه باشد.

اختیارهای ATM مرز بین اختیارهای در-پول و بیرون از پول هستند. اختیارهای ATM بیشترین حساسیت را به تغییرات قیمت داراییِ پایه دارند و اختیارهای ATM بیشترین دلتا (delta)، بیشترین گاما (gamma) و بیشترین تتا (theta) را دارند. معامله‌گری که greeks را می‌شناسد می‌تواند از اختیارهای ATM برای ساخت معاملاتی استفاده کند که از یک حرکت در قیمت داراییِ پایه سود می‌برند.

چگونه گزینه‌های ATM را شناسایی کنیم

گام اول این است که زنجیرهٔ گزینه‌ها را بررسی کنید. زنجیرهٔ گزینه‌ها همهٔ قیمت‌های اعمالِ موجود برای یک سررسید مشخص را فهرست می‌کند و زنجیره بر اساس قیمت اعمال مرتب شده است. معامله‌گر به دنبال قیمتی می‌گردد که به قیمت فعلیِ سهمِ پایه نزدیک‌تر است و آن قیمت اعمال را به‌عنوان قیمت اعمال ATM علامت‌گذاری می‌کند.

گام دوم بررسی قیمت‌های bid و ask است. گزینه‌های ATM معمولاً کم‌عرض‌ترین فاصلهٔ bid-ask را دارند و این فاصله هرچه گزینه به قیمت سهمِ پایه نزدیک‌تر شود، کمتر می‌شود. معامله‌گری که فاصلهٔ بیشتری می‌بیند باید از آن گزینه اجتناب کند و معامله‌گری که فاصلهٔ کم‌تری می‌بیند می‌تواند با اطمینان از آن گزینه استفاده کند.

گام سوم بررسی حجم و open interest است. گزینه‌های ATM بیشترین حجم و بیشترین open interest را دارند و حجم بالا نشانهٔ علاقهٔ معامله‌گران است. معامله‌گری که حجم پایینی می‌بیند باید از آن گزینه اجتناب کند و معامله‌گری که حجم بالایی می‌بیند می‌تواند با اطمینان از آن گزینه استفاده کند.

گام چهارم بررسی نوسان ضمنی است. گزینه‌های ATM بیشترین نوسان ضمنی را دارند و نوسان ضمنی، انتظار بازار از حرکت آینده است. معامله‌گری که نوسان ضمنی بالایی می‌بیند می‌تواند از گزینه برای شرط‌بندی روی یک حرکت بزرگ استفاده کند و معامله‌گری که نوسان ضمنی پایینی می‌بیند می‌تواند از گزینه برای شرط‌بندی روی یک حرکت کوچک استفاده کند.

چرا گزینه‌های ATM مهم هستند

اولین دلیل نقدینگی است. گزینه‌های ATM بیشترین حجم را دارند و کمترین اسپرد را دارند، و معامله‌گر می‌تواند با قیمتی منصفانه وارد معامله شود و از آن خارج شود. معامله‌گری که از گزینه‌های کم‌نقدشوندگی‌تر استفاده می‌کند، اسپردِ گسترده‌تری می‌پردازد و بخشی از سود را به بازارساز واگذار می‌کند.

دومین دلیل گاما است. گزینه‌های ATM بیشترین گاما را دارند، و گاما نرخ تغییر دلتا است. گاما‌ی بالا یعنی دلتا سریع تغییر می‌کند و معامله‌گر می‌تواند موقعیت را سریع تنظیم کند. معامله‌گری که می‌خواهد لانگِ نوسان‌پذیری باشد می‌تواند از گزینه‌های ATM استفاده کند، و معامله‌گری که می‌خواهد شورتِ نوسان‌پذیری باشد می‌تواند گزینه‌های ATM را بفروشد.

سومین دلیل تتا است. گزینه‌های ATM بیشترین تتا را دارند، و تتا کاهش روزانه ارزشِ اختیار معامله است. تتای بالا یعنی اختیار معامله سریع ارزشش را از دست می‌دهد، و معامله‌گری که اختیار را می‌خرد برای زمان، حق‌الامتیازِ بالایی می‌پردازد. معامله‌گری که اختیار را می‌فروشد حق‌الامتیازِ بالایی دریافت می‌کند، و معامله‌گری که اختیار را می‌فروشد از کاهش ارزش زمانی بهره‌مند می‌شود.

چهارمین دلیل نقطهٔ مرجع است. گزینه‌های ATM نقطهٔ مرجع برای زنجیرهٔ اختیار معامله هستند، و معامله‌گر می‌تواند سایر استرایک‌ها را با استرایکِ ATM مقایسه کند. معامله‌گر می‌تواند مانی‌نس (moneyness) را محاسبه کند، و از مانی‌نس برای مقایسهٔ حق‌الامتیازها استفاده کند.

اشتباهات رایج هنگام شناسایی گزینه‌های ATM

اولین اشتباه استفاده از استرایکِ اشتباه است. معامله‌گری که از استرایکی استفاده می‌کند که فاصله زیادی با قیمتِ داراییِ پایه دارد، در حال معامله یک گزینه ATM نیست و در حال معامله یک گزینه OTM است. گزینه OTM حق‌الزحمه (پرمیوم) کمتری دارد و گزینه OTM احتمال سود کمتری دارد.

دومین اشتباه نادیده گرفتن اسپردِ bid-ask است. معامله‌گری که یک گزینه ATM را با اسپردِ گسترده وارد می‌کند، در حال پرداخت یک هزینه پنهان است و معامله‌گر باید به دنبال اسپردِ تنگ‌تر باشد. اسپردِ تنگ نشانه نقدشوندگی است و اسپردِ تنگ نشانه علاقه معامله‌گر است.

سومین اشتباه اشتباه گرفتن ATM با at-the-money-open است. at-the-money-open استرایکی است که در زمانِ باز شدن، at-the-money بوده است و at-the-money-open ممکن است استرایکِ فعلیِ ATM نباشد. معامله‌گری که از at-the-money-open استفاده می‌کند، از یک مرجعِ قدیمی استفاده می‌کند و معامله‌گر باید از استرایکِ فعلیِ ATM استفاده کند.

پرسش‌های رایج درباره گزینه‌های ATM

هر چند وقت یک‌بار «قیمت اعمال» ATM تغییر می‌کند؟ قیمت اعمال ATM هر زمان که قیمت دارایی پایه از روی یک قیمت اعمال عبور کند تغییر می‌کند. معامله‌گری که یک موقعیت را در اختیار دارد باید قیمت دارایی پایه را زیر نظر بگیرد و زمانی که قیمت اعمال ATM تغییر می‌کند، موقعیت را تنظیم کند.

آیا می‌توانم یک گزینه ATM با قیمت اعمال کسری داشته باشم؟ برخی Brokerها قیمت‌های اعمال کسری ارائه می‌دهند و قیمت‌های اعمال کسری به معامله‌گر اجازه می‌دهد به قیمت دارایی پایه نزدیک‌تر شود. قیمت‌های اعمال کسری برای سهام‌های گران‌قیمت مفید است و برای معامله‌گرانی که می‌خواهند یک قیمت اعمال دقیق داشته باشند نیز کاربرد دارد.

تفاوت بین ATM و ATM-forward چیست؟ ATM-forward قیمتی است که برای قیمتِ فوروارد «در پول» (at-the-money) محسوب می‌شود و از ATM-forward در سطح نوسان (volatility surface) استفاده می‌شود.

منابع مرتبط

از کجا شروع کنم

اگر در حال ارزیابی گزینه‌های ATM هستید، مفیدترین قدم اول این است که یک حساب دمو در یک Broker که گزینه‌ها را ارائه می‌دهد باز کنید و سپس زنجیره گزینه‌ها (option chain) را برای یک سهمی که دنبال می‌کنید بررسی کنید. بخش مقایسه Broker ما، Brokerهایی را که گزینه‌ها را ارائه می‌دهند و زنجیره‌های موجود را فهرست می‌کند؛ این موارد در کنار هم به شما نشان می‌دهند که قبل از انجام اولین معامله گزینه‌ها، Broker چه چیزهایی ارائه می‌دهد.