این توصیه سرمایهگذاری نیست. اطلاعات ارائهشده فقط برای اهداف آموزشی و اطلاعرسانی است و بههیچوجه بهمعنای توصیه برای خرید یا فروش هیچ محصول مالی نیست.
یک سفارش OCO که همچنین با نام One-Cancels-the-Other شناخته میشود، یک جفت سفارش خروج است که به یک موقعیت واحد متصل میماند. این جفت، یک سفارش حدِ سود (take-profit) را با یک سفارش حد ضرر (stop-loss) ترکیب میکند و Broker به محض گزارش شدنِ اجرای یکی از سفارشها، سفارشِ اجرا نشده را لغو میکند. این ساختار زمانی مفید است که بخواهید هم یک هدفِ صعودی و هم یک سقفِ نزولی تعیین کنید، بدون اینکه مجبور باشید تمام وقت جلوی صفحه بمانید.
کاری که این سفارش انجام میدهد
این سفارش، دو سفارش خروج را به همان موقعیت متصل میکند. یک OCO بلند، یک sell limit بالاتر از قیمت ورود را با یک sell stop پایینتر از قیمت ورود ترکیب میکند. یک OCO کوتاه، ساختار را بهصورت معکوس انجام میدهد: یک buy limit پایینتر از قیمت ورود و یک buy stop بالاتر. فاصله بین این دو قیمت، بازهٔ پذیرش معاملهگر است: بالاتر از limit معاملهگر میخواهد برای کسب سود از معامله خارج شود، و پایینتر از stop معاملهگر میخواهد برای جلوگیری از زیان از معامله خارج شود.
این سفارش برای معاملهگرانی مفید است که میخواهند یک هدف سود را قفل کنند یا یک سقف زیان تعیین کنند، بدون اینکه مدام پشت صفحه بمانند. معاملهگر پیش از ثبت سفارش، سطوح قیمتی را مشخص میکند و سفارش تا زمانی فعال میماند که یکی از دو سطح محقق شود یا تا زمانی که معاملهگر بهصورت دستی سفارش را لغو کند.
نحوه رفتار سفارش در بازار
یک OCO بلند، یک فروشِ حدی بالاتر از قیمت ورود را با یک فروشِ استاپ پایینتر از قیمت ورود ترکیب میکند. یک OCO کوتاه ساختار را معکوس میکند: یک خریدِ حدی پایینتر از قیمت ورود و یک خریدِ استاپ بالاتر. فاصله بین دو قیمت، بازهٔ پذیرشِ معاملهگر است.
گپها رفتار را پیچیده میکنند. اگر قیمت از سطح استاپ عبور کند، سفارش در قیمتِ در دسترسِ بعدی پر میشود که همان ریسکِ لغزش است. همین موضوع دربارهٔ سفارش حدی نیز صدق میکند. معاملهگر باید بداند که استاپ قیمتِ اجرای تضمینشده نیست و سفارش حدی ممکن است پر نشود اگر قیمت به آن سطح بازنگردد.
راهاندازی مرحلهبهمرحله در یک پلتفرم خردهفروشی
قدم اول باز کردن بلیت/فرم ورود موقعیت است. در بیشتر پلتفرمها یک کادر انتخاب یا یک منوی کشویی با برچسب «OCO» یا «If Done» وجود دارد. با انتخاب این گزینه، دو فیلد قیمتی نمایش داده میشود. معاملهگر قیمتِ سودِ موردنظر (take-profit) را در فیلد اول و قیمتِ حد ضرر (stop-loss) را در فیلد دوم وارد میکند.
قدم بعدی تعیین «زمانِ اعتبار» (time in force) است. سفارشهای روز (Day) در پایان روز منقضی میشوند و سفارشهای «خوب تا لغو شود» (good-till-cancelled) تا زمانی که معاملهگر آن را لغو کند فعال میمانند. انتخاب به افق معاملاتی بستگی دارد: معاملهگران روز از سفارشهای روز استفاده میکنند و معاملهگران نوسانی از GTC.
قدم سوم تأیید سفارش است. پلتفرم هر دو بخش (legs) و لینک OCO را در صفحه تأیید نشان میدهد. معاملهگر باید بررسی کند که حد (limit) و حد ضرر در سمتهای درستِ ورود قرار دارند و اینکه لینک OCO فعال است.
کجا این سفارش پشتیبانی میشود
این سفارش در اکثر پلتفرمهای خردهفروشی که انواع سفارش پیشرفته ارائه میدهند استاندارد است؛ از جمله MetaTrader 4 و 5، TradingView، TradeStation، Interactive Brokers' Trader Workstation و همچنین بیشتر پلتفرمهای اختصاصیِ کارگزاران تخفیفی. نام دقیق نوع سفارش متفاوت است: TradingView آن را «OCO» مینامد، MetaTrader سفارش را به دو بلیت جداگانه با یک اسکریپت تقسیم میکند، و برخی پلتفرمها سفارش را پشت یک منوی «سفارشهای پیشرفته» پنهان میکنند.
پلتفرمهای موبایل اغلب پشتیبانی بومی از OCO ندارند، زیرا ساختار دو بخشی نمایش آن را روی یک صفحه کوچک پیچیدهتر میکند. معاملهگرانی که میخواهند OCO را در موبایل داشته باشند معمولاً آن را روی پلتفرم دسکتاپ تنظیم میکنند و موقعیت را از طریق اپ موبایل پایش میکنند.
اشتباهات رایج
یک اشتباه رایج این است که حد ضرر و حد سود را در یک سمتِ ورود (entry) وارد کنید؛ این کار باعث ایجاد سفارشی میشود که Broker آن را رد میکند. اشتباه دیگر این است که فراموش کنید پیوند OCO را فعال کنید؛ در این صورت هر دو سفارش بعد از پر شدن یکی، همچنان فعال میمانند و سفارش دوم موقعیت را با قیمتی متفاوت میبندد.
اشتباه سوم این است که از این نوع سفارش برای سهام کمتراکنش (illiquid) استفاده کنید؛ جایی که هر دو بخش احتمال لغزش (slippage) دارند. این سفارش بهترین عملکرد را روی سهام نقدشونده و شاخصهای بزرگ دارد و معاملهگر باید پیش از ثبت سفارش، فاصلهٔ قیمت پیشنهادی/درخواستی (bid-ask spread) و حجم متوسط روزانه را بررسی کند.
پرسشهای متداول درباره سفارشهای OCO
آیا سفارش OCO هزینهٔ اضافی دارد؟ بیشتر کارگزارها هزینهٔ اضافی برای OCO دریافت نمیکنند، چون سفارش دو سفارش استاندارد هستند که توسط نرمافزار به هم متصل شدهاند. معاملهگر کمیسیون عادی را فقط برای بخشی که اجرا میشود پرداخت میکند و بخشِ اجرا نشده بهصورت رایگان لغو میشود.
آیا میتوانم OCO را به یک موقعیتِ موجود متصل کنم؟ بله. بیشتر پلتفرمها به معاملهگر اجازه میدهند یک خروجی OCO را به موقعیتی که با یک سفارش بازار باز شده است اضافه کند. تنظیمات همانند زمانی است که OCO را هنگام ورود ثبت میکنید و پلتفرم جزئیات موقعیت و هر دو بخش را نمایش میدهد.
اگر قیمت از هر دو بخش عبور کند چه اتفاقی میافتد؟ اگر قیمت از هر دو بخش عبور کند، کارگزار بخشی را اجرا میکند که بازار ابتدا به آن برسد. OCO به محض اینکه بخش اول اجرا شد، بخش دوم را لغو میکند و معاملهگر یک موقعیت را بسته و یک مورد را لغو شده دارد.
منابع مرتبط
از کجا شروع کنم
اگر در حال بررسی سفارشهای OCO هستید، مفیدترین قدم اول این است که یک حساب دمو در یک Broker که از این نوع سفارش پشتیبانی میکند باز کنید و یک OCO کوچک روی یک سهم نقدشونده قرار دهید تا ببینید پلتفرم چگونه دو بخش سفارش را مدیریت میکند. بخش مقایسه Broker ما، Brokerهایی را که از سفارشهای OCO پشتیبانی میکنند و همچنین انواع سفارشهای موجود را فهرست میکند؛ این موارد در کنار هم به شما نشان میدهند قبل از اینکه اولین OCO را در یک حساب واقعی ثبت کنید، پلتفرم چه شکلی است.