این توصیه سرمایهگذاری نیست. اطلاعات ارائهشده فقط برای اهداف آموزشی و اطلاعرسانی است و بههیچوجه بهمعنای توصیه برای خرید یا فروش هیچ محصول مالی نیست.
صندوقهای قابل معامله (ETF) ابزار سرمایهگذاری محبوبی برای حسابهای کارگزاری مشمول مالیات هستند، زیرا معمولاً از صندوقهای سرمایهگذاری مشترک (mutual funds) از نظر مالیاتی کارآمدترند. ساختار ETF به سرمایهگذار اجازه میدهد مالیات بر عایدی سرمایه را تا زمانی که ETF فروخته شود به تعویق بیندازد، در حالی که صندوق سرمایهگذاری مشترک، عایدی سرمایه را هر سال به سرمایهگذاران منتقل میکند.
نقش ETFها در یک حساب مشمول مالیات به سه عامل بستگی دارد: سیاست سوددهی (توزیع یا انباشت)، گردش مالی (کم یا زیاد)، و دوره نگهداری (کوتاه یا بلند). ETFای که برای یک سرمایهگذار برای حساب مشمول مالیات مناسب است، ممکن است برای سرمایهگذار دیگری کمتر مناسب باشد، زیرا نحوهٔ برخورد مالیاتی به حوزهٔ قضایی سرمایهگذار و نرخ مالیات او بستگی دارد.
کارایی مالیاتی ETFها
کارایی مالیاتی ETFها از سازوکارِ ایجاد و ابطال ناشی میشود. هنگامی که یک ارائهدهنده ETF سهام جدید ETF را ایجاد میکند، ارائهدهنده یک سبد از سهامِ زیربنایی را با سهام ETF مبادله میکند. وقتی یک سرمایهگذار سهام ETF را ابطال میکند، ارائهدهنده سهام ETF را با سبدِ سهام زیربنایی مبادله میکند. این سازوکار به ETF اجازه میدهد ایجاد و ابطالِ «غیرنقدی» (in-kind) را به بازارگردانها منتقل کند، و انتقالِ غیرنقدی برای ETF یا برای سرمایهگذار یک رویدادِ مشمول مالیات محسوب نمیشود.
یک صندوق سرمایهگذاری مشترک (mutual fund) سازوکارِ ایجاد و ابطال را ندارد. وقتی یک صندوق سرمایهگذاری مشترک یک سهم را میفروشد (برای متعادلسازی مجدد پرتفوی یا برای پاسخ به ابطالها)، صندوق یک سود سرمایهای محقق میکند و سود سرمایهای به سهامداران صندوق منتقل میشود. سهامدار مالیات بر سود سرمایهای را بابت معاملات صندوق میپردازد، حتی اگر سهامدار هیچ معاملهای انجام نداده باشد.
این تفاوت برای یک صندوق با گردش مالی بالا (high-turnover) بیشترین اهمیت را دارد. یک ETF با گردش مالی بالا (ETF بخشی که بهطور مکرر متعادلسازی میکند) هنوز هم تا حدی از کارایی مالیاتیِ سازوکارِ ایجاد و ابطال برخوردار است. یک صندوق سرمایهگذاری مشترک با گردش مالی بالا کارایی مالیاتیِ صفر دارد، زیرا معاملات صندوق به سرمایهگذار منتقل میشود.
عامل سود تقسیمی
عامل سود تقسیمی مهمترین عامل برای نقش ETF در یک حساب کارگزاری مشمول مالیات است. یک ETF که سهام سودده را نگه میدارد (یک ETF رشد سود تقسیمی، یک ETF درآمدی، یک ETF سهام بزرگ/بلوچیپ) سودهای تقسیمی را بین سرمایهگذاران ETF توزیع میکند و سرمایهگذار بابت سودهای تقسیمی مالیات میپردازد؛ یا بهعنوان درآمد عادی یا بهعنوان سودهای تقسیمی واجد شرایط.
یک ETF که سهام کمسودده را نگه میدارد (یک ETF رشد، یک ETF مبتنی بر هوش مصنوعی، یک ETF بازارهای نوظهور) سودهای تقسیمی کمتری توزیع میکند و سرمایهگذار بخش بیشتری از بازده را به افزایش ارزش سرمایه (capital appreciation) موکول میکند. افزایش ارزش سرمایه زمانی مشمول مالیات میشود که ETF فروخته شود و نرخ مالیات بر عایدی سرمایه معمولاً از نرخ مالیات درآمدیِ سودهای تقسیمی پایینتر است.
سرمایهگذاری که در یک بازه مالیاتی بالاست باید در حساب مشمول مالیات، ETFهای کمسودده را ترجیح دهد و ETFهای پُرسودده را در حسابهای معاف/محافظتشده از مالیات نگه دارد (یک IRA در آمریکا، یک ISA در بریتانیا، یک صندوق بازنشستگی). سرمایهگذاری که در یک بازه مالیاتی پایین است یا بازه مالیاتی صفر دارد میتواند هر ETFای را در حساب مشمول مالیات نگه دارد.
عامل گردش مالی
عامل گردش مالی میزان سودهای سرمایهای را که ETF بهصورت داخلی محقق میکند تعیین میکند. یک ETF کمگردش مالی (یک ETF مبتنی بر کل بازار، یک ETF خرید و نگهداری) دارای گردش مالی داخلی حداقلی است و سودهای سرمایهای ETF نیز حداقلی خواهد بود. یک ETF پُرگردش مالی (یک ETF بخشی، یک ETF موضوعی، یک ETF مدیریتشده) گردش مالی داخلی بیشتری دارد و ممکن است ETF سودهای سرمایهای را محقق کند که به سرمایهگذار منتقل میشود.
سرمایهگذار باید نسبت گردش مالی ETF و همچنین سابقه توزیع سودهای سرمایهای ETF را بررسی کند. یک ETF با نسبت گردش مالی کمتر از 10% یک ETF کمگردش مالی است که برای یک حساب کارگزاری مشمول مالیات مناسبتر است. یک ETF با نسبت گردش مالی بالاتر از 50% یک ETF پُرگردش مالی است که ممکن است برای یک حساب با پوشش مالیاتی بهتر باشد.
عامل دورهٔ نگهداری
دورهٔ نگهداری سرمایهگذار تعیین میکند که نرخ مالیات بر سودهای سرمایهایِ ETF چقدر باشد. نگهداری کوتاهمدت (کمتر از یک سال در بیشتر حوزههای قضایی) با نرخ مالیات بر درآمد حاشیهایِ سرمایهگذار مالیاتبندی میشود. نگهداری بلندمدت (بیش از یک سال) با نرخ پایینترِ سودهای سرمایهای مالیاتبندی میشود.
سرمایهگذاری که یک ETF را برای مدت طولانی نگه میدارد، از مزیت نرخ پایینترِ سودهای سرمایهای و همچنین بهتعویق افتادن مالیات تا زمانی که ETF فروخته شود بهرهمند میشود. سرمایهگذاری که ETFها را مکرراً معامله میکند، نرخ بالاترِ سودهای سرمایهایِ کوتاهمدت را میپردازد و ترکیبِ اثرِ کاهندهٔ مالیات (tax drag) باعث کاهش بازدهٔ خالص میشود.
پرسشهای متداول درباره ETFها در حسابهای کارگزاری مشمول مالیات
آیا ETFهای انباشتی برای حسابهای مشمول مالیات بهتر هستند؟ ETFهای انباشتی (که در آن سودهای تقسیمی بهصورت داخلی دوباره سرمایهگذاری میشوند) مالیات سود تقسیمی را تا زمان فروش ETF به تعویق میاندازند. ETFهای توزیعکننده سودها را هر سال به سرمایهگذار پرداخت میکنند. در بیشتر حوزههای قضایی، ETF انباشتی برای یک حساب مشمول مالیات بهتر است.
آیا همه کارگزارها مجموعه ETF یکسانی ارائه میدهند؟ خیر. انتخاب ETFها بسته به کارگزار و حوزه قضایی متفاوت است. یک کارگزار در آمریکا ETFهای فهرستشده در آمریکا را ارائه میدهد (VOO, SPY, QQQ). یک کارگزار در اتحادیه اروپا ETFهای UCITS را ارائه میدهد (IWDA, VWCE, CSPX). معاملهگر باید در دسترس بودن ETFها را در کارگزار بررسی کند.
آیا میتوانم یک ETF آمریکایی را در یک حساب غیرآمریکایی نگه دارم؟ برخی کارگزارها خارج از آمریکا ETFهای فهرستشده در آمریکا را ارائه میدهند و برخی دیگر ارائه نمیدهند. در دسترس بودن آن به وضعیت مقرراتی کارگزار و ثبت ETF در حوزه قضایی معاملهگر بستگی دارد.
منابع مرتبط
از کجا شروع کنید
اگر در حال ارزیابی ETFها برای یک حساب کارگزاری مشمول مالیات هستید، مفیدترین قدم اول این است که سیاست تقسیم سود، نسبت گردش (turnover)، سابقه توزیع سودهای سرمایهای و نسبت هزینه (expense ratio) را با هم مقایسه کنید. فهرست مقایسه Brokerها ETFهای موجود در هر کارگزار و جدول کارمزد را نشان میدهد؛ چیزی که در کنار هم به شما میگوید قبل از خرید، نقش آنها چگونه است.