ဤအချက်အလက်သည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်မဟုတ်ပါ။ ပေးထားသော အချက်အလက်များသည် သင်ကြားရေးနှင့် သတင်းအချက်အလက်ဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်များအတွက်သာဖြစ်ပြီး မည်သည့်ဘဏ္ဍာရေးထုတ်ကုန်ကို ဝယ်ရန် သို့မဟုတ် ရောင်းရန် အကြံပြုချက်အဖြစ် မယူဆရပါ။
ကုန်သွယ်ရေးအကောင့်ထဲရှိ ငွေသား buffer ဆိုသည်မှာ ကုန်သည်က အကောင့်ထဲတွင် မရင်းနှီးထားဘဲ ကိုင်ထားသည့် ငွေသားဖြစ်ပြီး margin call များကို ဖြည့်ဆည်းရန်၊ ရပ်တည်မှုအသစ်များကို ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့ရန်၊ သို့မဟုတ် ဆုတ်ယုတ်မှုများကို စုပ်ယူရန် အသင့်ရှိနေသည့် ငွေသားကို ဆိုလိုသည်။ ငွေသား buffer သည် မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာများအတွက် ကုန်သည်၏ ကာကွယ်ရေးဖြစ်ပြီး အရွယ်အစားမှန်ကန်မှုသည် နည်းဗျူဟာ၊ ကိုင်ထားသည့်အရာများ၏ volatility နှင့် ကုန်သည်၏ အန္တရာယ်ခံနိုင်ရည် (risk tolerance) ပေါ်မူတည်သည်။ အများဆုံးဖြစ်တတ်သည့် အမှားမှာ အကောင့်ကို အပြည့်အဝ ရင်းနှီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် ဆုတ်ယုတ်မှု သို့မဟုတ် နောက်ထပ် အခွင့်အရေးအတွက် buffer မကျန်တော့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့် ငွေသားကို အနည်းငယ်ထားထားရန်လိုသနည်း
အများဆုံးတွေ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကာကွယ်ရေး ဖြစ်ပါတယ်။ လီဗာ့ချ် (leveraged) ရာထူးတစ်ခုမှာ ဆုံးရှုံးမှု (drawdown) ဖြစ်လာရင် အဲဒီဆုံးရှုံးမှုကို အကောင့်ထဲက ငွေသားနဲ့ပဲ ပံ့ပိုးရပါတယ်။ ငွေသားမရှိတဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်ကတော့ call ကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ အခြားရာထူးတွေကို ပိတ်ရမယ်ဖြစ်ပြီး အတင်းအကျပ် ထွက်ရနိုင်ပါတယ်။ ငွေသား buffer က drawdown ကို စုပ်ယူပေးပြီး ကုန်သည်က ပုံမှန်အတက်အကျတစ်ခုအတွင်းမှာပဲ ရာထူးကို ဆက်လက်ထားနိုင်ပါတယ်—အတင်းအကျပ် ထွက်ခိုင်းခံရခြင်းမဖြစ်အောင် ကာကွယ်ပေးပါတယ်။
ဒုတိယအကြောင်းရင်းက အခွင့်အရေး ဖြစ်ပါတယ်။ အကောင့်ထဲမှာ ငွေသားရှိတဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်က စောင့်ကြည့်နေတဲ့ စတော့တစ်ခု ရုတ်တရက်ကျသွား တာကို အခွင့်ကောင်းယူနိုင်သလို၊ ရုတ်တရက်တက်လာ ပြီး ကုန်သည်က short လုပ်ချင်တဲ့အခါမှာလည်း အမြန်တုံ့ပြန်နိုင်ပါတယ်။ အပြည့်အဝ ရင်းနှီးထားပြီးသား (fully invested) ဖြစ်နေတဲ့ ကုန်သည်ကတော့ တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရနိုင်ပြီး လက်လွတ်သွားတဲ့ အခွင့်အရေးက တကယ့်ကုန်ကျစရိတ်တစ်ခုပါ။
တတိယအကြောင်းရင်းက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်ပါတယ်။ အပြည့်အဝ ရင်းနှီးထားပြီးသား ကုန်သည်တစ်ယောက်ကတော့ ကိုင်ထားတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုများရဲ့ volatility အားလုံးကို ခံစားရပြီး တစ်နေ့တည်းမှာ အကောင့်က 10% ကျသွား တာကို စောင့်ကြည့်ရတဲ့ ဖိစီးမှုက အိပ်ရေး၊ အာရုံစိုက်မှု၊ ဆုံးဖြတ်ချက်အရည်အသွေးတို့အတွက် တကယ့်ကုန်ကျစရိတ်တစ်ခုပါ။ ငွေသား buffer က အကောင့်ရဲ့ volatility ကို လျော့ချပေးပြီး ကုန်သည်က ရာထူးတွေ နဲ့ မဟာဗျူဟာအပေါ်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ တွေးနိုင်ပါတယ်။
ငွေသား ဘယ်လောက်လောက် လုံလောက်သလဲ
အမှန်တကယ် အဖြေကတော့ နည်းဗျူဟာနဲ့ ကိုင်ထားတဲ့အရာတွေရဲ့ မတည်ငြိမ်မှု (volatility) ပေါ်မူတည်ပါတယ်။ ကြီးမားတဲ့ကုမ္ပဏီ (large-cap) စတော့တွေကို ဝယ်ပြီးကိုင်ထားတဲ့ (buy-and-hold) ပေါ်တင်ဖိုလီယိုရှိတဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်က ငွေသား buffer ကို ပိုနည်းနည်းထားနိုင်ပါတယ် (အကောင့်ရဲ့ 5% မှ 10% အထိ)၊ အကြောင်းက မတည်ငြိမ်မှု နည်းလို့ပါ။ သေးငယ်တဲ့ကုမ္ပဏီ (small-cap) စတော့တွေ ဒါမှမဟုတ် leverage (ချေးငွေဖြင့် တိုးချဲ့) လုပ်ထားတဲ့ ပိုဇီရှင်တွေပါတဲ့ ပေါ်တင်ဖိုလီယိုရှိတဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်ကတော့ ငွေသား buffer ကို ပိုကြီးအောင်ထားဖို့လိုပါတယ် (အကောင့်ရဲ့ 20% မှ 50% အထိ)၊ အကြောင်းက မတည်ငြိမ်မှု ပိုမြင့်လို့ပါ။
leverage လုပ်ထားတဲ့ ပိုဇီရှင်တစ်ခုတည်းရှိတဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်ကတော့ အဲဒီပိုဇီရှင်အပေါ် 20% gap ကို စုပ်ယူနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားတဲ့ cash buffer လိုအပ်ပါတယ်။ €10,000 တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပိုဇီရှင်တစ်ခုမှာ buffer က €2,000 ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါက ပိုဇီရှင်ရဲ့ 20% ပါ။ ဒီ buffer က initial margin နဲ့အပြင်ထပ်ဖြစ်ပြီး၊ အကောင့်ထဲက စုစုပေါင်း cash က initial margin + gap buffer ပေါင်းလဒ် ဖြစ်ပါတယ်။
unleveraged (leverage မသုံးထားတဲ့) ပိုဇီရှင်တွေကို ကွဲပြားစွာ (diversified) ထားတဲ့ ပေါ်တင်ဖိုလီယိုရှိတဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်ကတော့ buffer ကို ပိုသေးသေးထားနိုင်ပါတယ်၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ တစ်ခုချင်းစီ ပိုဇီရှင်တွေရဲ့ drawdown တွေက ပိုသေးပြီး correlation လည်း နည်းလို့ပါ။ large-cap စတော့တွေကို ကွဲပြားစွာထားတဲ့ ပေါ်တင်ဖိုလီယိုအတွက် 5% cash buffer က ပုံမှန် drawdown ကို စုပ်ယူဖို့ များသောအားဖြင့် လုံလောက်ပြီး၊ အခွင့်အရေးပေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့ အဲဒီ cash ကို ပိုဇီရှင်အသစ်တစ်ခုကို ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့ဖို့ အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။
ငွေသား၏ အခွင့်အရေးကုန်ကျစရိတ်
ငွေသားတွင် အခွင့်အရေးကုန်ကျစရိတ် (opportunity cost) ရှိသည်။ အကောင့်ထဲက ငွေသား 20% ကို ကိုင်ထားတဲ့ ကုန်သည်တစ်ဦးက ထို 20% ရဲ့ အမြတ်ပြန်နှုန်းကို စွန့်လွှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုအရာက ပိုတ်ဖိုလီယိုအပေါ် သိသာထင်ရှားတဲ့ ဆွဲငင်မှု (drag) ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ပိုတ်ဖိုလီယိုအတွက် မျှော်မှန်းအမြတ်ပြန်နှုန်း 7% ရှိပြီး ငွေသား buffer 20% ထားတဲ့ ကုန်သည်တစ်ဦးက တစ်နှစ်လျှင် 1.4% ကို စွန့်လွှတ်နေပြီး 20 နှစ်အတွင်းမှာတော့ နောက်ဆုံးကြွယ်ဝမှု (final wealth) အပေါ် သိသာထင်ရှားတဲ့ ကွာခြားချက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
အခွင့်အရေးကုန်ကျစရိတ်က တကယ်ရှိပြီး ကုန်သည်က buffer မရှိခြင်းရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်နဲ့ ယှဉ်တွဲတွက်ချက်သင့်သည်။ ရေရှည်အမြင်ရှိပြီး ဗိုလ်တည်ငြိမ်မှုနည်းတဲ့ (low-volatility) ပိုတ်ဖိုလီယိုရှိတဲ့ ကုန်သည်တစ်ဦးက buffer ကို ပိုသေးသေးထားနိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ drawdown ဖြစ်တဲ့ကုန်ကျစရိတ်က ပိုနည်းလို့ဖြစ်သည်။ အချိန်တိုအမြင်ရှိပြီး ဗိုလ်တက်တက် (high-volatility) ပိုတ်ဖိုလီယိုရှိတဲ့ ကုန်သည်တစ်ဦးကတော့ buffer ကို ပိုကြီးကြီးထားဖို့လိုသည်၊ အကြောင်းမှာ drawdown ဖြစ်တဲ့ကုန်ကျစရိတ်က ပိုများလို့ဖြစ်သည်။
အလျှော့အတင်း (compromise) က dynamic ဖြစ်သည်။ စိတ်အေးလက်အေး (calm) စျေးကွက်တွေမှာ buffer ကို 5% မှ 10% အထိ သေးသေးထားနိုင်ပြီး၊ မတည်ငြိမ်တဲ့ (volatile) စျေးကွက်တွေမှာတော့ buffer ကို 20% မှ 30% အထိ ပိုကြီးကြီးထားနိုင်သည်။ buffer ပြောင်းလဲမှုက ကုန်သည်ရဲ့ စျေးကွက်အပေါ် အမြင် (view) ပေါ်မူတည်ပြီး ထိုအမြင်က ကုန်သည်ရဲ့ စိတ်ခံစားချက် (mood) အပေါ်မဟုတ်ဘဲ ကုန်သည်ရဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု (analysis) အပေါ်အခြေခံသင့်သည်။
ငွေသားကို ဘယ်မှာထားမလဲ
ကုန်သွယ်ရေးအကောင့်ထဲက ငွေသားကို ပုံမှန်အားဖြင့် ငွေကြေးဈေးကွက်ရန်ပုံငွေ (money market fund) တစ်ခုထဲမှာ ထားရှိထားတတ်သလို၊ Broker ရဲ့ cash sweep program ထဲမှာလည်း ထားရှိနိုင်ပါတယ်။ ငွေကြေးဈေးကွက်ရန်ပုံငွေက ဗဟိုဘဏ်နှုန်းနဲ့ နီးစပ်တဲ့ အမြတ် (yield) ပေးပြီး ငွေသားကို ကုန်သွယ်ရေးအတွက် ငွေဖြည့်ရန် သို့မဟုတ် margin calls ကို ဖြည့်ဆည်းရန် အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ Broker ရဲ့ cash sweep program ကတော့ ပုံမှန်အားဖြင့် ငွေကြေးဈေးကွက်ရန်ပုံငွေထက် အမြတ်နည်း (yield) ပေးပေမယ့် ငွေသားကို ချက်ချင်းရရှိနိုင်ပါတယ်။
ဒီနှစ်ခုအကြား ရွေးချယ်မှုက အမြတ် (yield) နဲ့ အဆင်ပြေမှု (convenience) ပေါ်မူတည်ပါတယ်။ အမြတ်ကို အရေးကြီးတယ်လို့ တန်ဖိုးထားတဲ့ Trader က ငွေသားကို ငွေကြေးဈေးကွက်ရန်ပုံငွေထဲမှာ ထည့်ပြီး ကုန်သွယ်ရေးအတွက် ငွေဖြည့်ရန် တစ်ရက်အတွင်း နှောင့်နှေးမှု (one-day delay) ကို လက်ခံနိုင်ပါတယ်။ အဆင်ပြေမှုကို အရေးကြီးတယ်လို့ တန်ဖိုးထားတဲ့ Trader က ငွေသားကို Broker ရဲ့ cash sweep program ထဲမှာ ထည့်ပြီး အမြတ်နည်းတဲ့ yield ကို လက်ခံနိုင်ပါတယ်။
ငွေသားကို ဘဏ်အပ်ငွေလိုမျိုး အာမခံထားတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ငွေကြေးဈေးကွက်ရန်ပုံငွေက ငွေသားကို အချိန်တို အစိုးရလုံခြုံရေးစာချုပ်တွေ (short-term government securities) ထဲမှာ ထားရှိထားပြီး၊ အဲဒီ လုံခြုံရေးစာချုပ်တွေ ပျက်ကွက် (default) ဖြစ်သွားနိုင်တဲ့အတွက် ရန်ပုံငွေရဲ့ တန်ဖိုး ကျဆင်းနိုင်ပါတယ်။ Broker ရဲ့ cash sweep program က ပုံမှန်အားဖြင့် အဆင့်တစ် (tier-one) ဘဏ်မှာ အပ်နှံထားတာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီ အပ်နှံမှုကို Broker ရဲ့ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့် (jurisdiction) အတွင်းရှိ အပ်နှံမှုအာမခံအစီအစဉ် (deposit insurance scheme) က ကာကွယ်ပေးထားပါတယ်။ ဒီနှစ်ခုက credit risk အရ မတူညီတာကြောင့် Trader က အဲဒီကွာခြားချက်ကို နားလည်ထားသင့်ပါတယ်။
ငွေသားကို ဘယ်အချိန်မှာ လျှော့ချ (draw down) သင့်သလဲ
အခွင့်အရေးက တကယ်ရှိပြီး အဲဒီအခွင့်အရေးကို လွတ်သွားရမယ့် ကုန်ကျစရိတ်က မြင့်မားတဲ့အခါမှသာ ကုန်သည်တစ်ဦးက ငွေသားကို လျှော့ချသင့်ပါတယ်။ စတော့တစ်ခု 20% ကျသွားတာကို စောင့်ကြည့်နေပြီး ဝယ်ဖို့ ငွေသားရှိတဲ့ ကုန်သည်က အဲဒီနေရာကို ဝင်ယူနိုင်ပြီး ငွေသားကို နေရာ (position) အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်နိုင်ပါတယ်။ ငွေသားအပေါ် drawdown ဖြစ်တဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က တကယ့်ကုန်ကျစရိတ်တစ်ခုပါ၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီကုန်ကျစရိတ်ကို နေရာရဲ့ မျှော်မှန်းထားတဲ့ ပြန်အမ်း (expected return) က လျော်ပေးပါတယ်။
ဆုံးရှုံးနေတဲ့ position တစ်ခုအတွက် margin call ကို ဖြေရှင်းဖို့ ငွေသားကို လျှော့ချ (draw down) မလုပ်သင့်ပါဘူး။ အဲဒီဆုံးရှုံးနေတဲ့ position က call ဖြစ်လာစေတဲ့ အရင်းအမြစ်ပါ၊ ဆုံးရှုံးနေတဲ့ position ထဲကို ငွေသားထပ်ထည့်တာက မကောင်းတဲ့ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုကို ထပ်မံအားဖြည့်တာ (doubling down) ဖြစ်ပါတယ်။ အမှန်တကယ်ဖြေဆိုရမယ့်အချက်က ဆုံးရှုံးနေတဲ့ position ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဆုံးရှုံးမှုကို လက်ခံကာ ငွေသားကို ပိုကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုအတွက် ထိန်းသိမ်းထားဖို့ပါ။
ဆက်စပ်အရင်းအမြစ်များ
စတင်ရန်နေရာ
သင်ထားရှိမည့် ငွေသားပမာဏကို ဆုံးဖြတ်နေချိန်တွင် အများဆုံးအသုံးဝင်သည့် လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုမှာ သင့်ရာထူးများအပေါ် 20% ဆုတ်ယုတ်မှု (drawdown) ကို စုပ်ယူနိုင်ရန် လိုအပ်သည့် ငွေသားပမာဏကို တွက်ချက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ Broker နှိုင်းယှဉ်မှု က ဘရိုကာတစ်ခုစီတွင်ရှိသော cash sweep programs များနှင့် money market fund ရွေးချယ်စရာများကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းတို့က သင်ရွေးချယ်မတိုင်မီ အမြတ်နှုန်းနှင့် အဆင်ပြေမှု (convenience) ဘယ်လိုရှိမလဲဆိုတာကို ပြသပေးသည်။