လီဗာ့ချ်သည် စတော့ကုန်သည် အမျိုးအစားအားလုံးအတွက် သင့်တော်ပါသလား

လီဗာ့ချ်သည် အချို့သော စတော့ကုန်သည်အမျိုးအစားများအတွက် အသုံးဝင်သည့်ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အခြားသူများအတွက်တော့ ပျက်စီးစေသည့်အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကွာခြားချက်မှာ လီဗာ့ချ်ကိုယ်တိုင်မဟုတ်ပါ။ ကွာခြားချက်မှာ ကုန်သည်၏ နည်းဗျူဟာ၊ ကုန်သည်၏ စည်းကမ်း၊ နှင့် ကုန်သည်၏ အန္တရာယ်ခံနိုင်ရည် (risk tolerance) ဖြစ်သည်။ လီဗာ့ချ်ကို မူလအဖြစ် (default) အဖြစ်၊ အနေအထားတိုင်း (every position)၊ စျေးကွက်တိုင်း (every market) တွင် အသုံးပြုသော ကုန်သည်သည် လီဗာ့ချ်ကို ပေးအပ်ရန် မဒီဇိုင်းလုပ်ထားသည့် အန္တရာယ်ကို ယူဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ လီဗာ့ချ်ကို နည်းဗျူဟာဆိုင်ရာ ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ်၊ အခြေအနေအကန့်အသတ်ရှိသည့် အခြေအနေများအတွင်း (a narrow set of conditions) တွင်သာ၊ ရှင်းလင်းသော stop တစ်ခုနှင့်အတူ အသုံးပြုသော ကုန်သည်သည် လီဗာ့ချ်ကို ၎င်းအတွက် ဒီဇိုင်းလုပ်ထားသည့်အတိုင်း အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်သည်။

အမြှောက် (leverage) အလုပ်ဖြစ်နိုင်သူ ကုန်သည်များ

ပထမအုပ်စုမှာ အချိန်တို နည်းဗျူဟာဆိုင်ရာ ကုန်သည်များ ဖြစ်သည်။ ဤကုန်သည်များသည် နာရီပိုင်းမှသည် ရက်ပိုင်းအထိသာ ရာထူးများကို ကိုင်ထားကြပြီး၊ သတ်မှတ်ထားသော ဝင်ရောက်မှု (entry)၊ သတ်မှတ်ထားသော ရပ်တန့်မှု (stop) နှင့် သတ်မှတ်ထားသော ပစ်မှတ် (target) ရှိသည်။ အမြှောက် (leverage) သည် ကုန်သွယ်မှုအတွက် ရာထူးအရွယ်အစား သတ်မှတ်ရန် အသုံးချသည့် ကိရိယာဖြစ်ပြီး၊ ရာထူးအရွယ်အစားကို လိုချင်သော အမြတ်နှုန်း (desired return) အပေါ်မူတည်၍မဟုတ်ဘဲ stop မှာရှိမည့် ဒေါ်လာအန္တရာယ် (dollar risk) အပေါ်မူတည်၍ သတ်မှတ်သည်။ ရာထူးကို ပိတ်လိုက်သည့်အခါ အမြှောက် (leverage) ကို ပြန်လည်ဖျက်သိမ်း (unwound) လုပ်ပြီး၊ ကုန်သည်သည် ညအိပ်ချိန် (overnight) သို့မဟုတ် စနေ၊ တနင်္ဂနွေကာလအတွင်း အမြှောက်နှင့် ထိတွေ့မှု မရှိစေပါ။

ဒုတိယအုပ်စုမှာ hedgers များ ဖြစ်သည်။ ဤကုန်သည်များသည် အမြှောက် (leverage) ကို အသုံးပြုပြီး ရှည်လျားသော ပိုင်ဆိုင်မှုအစု (long portfolio) ကို ဆန့်ကျင်သည့် အတို (short) ရာထူးယူရန်၊ သို့မဟုတ် အတို (short) ပိုင်ဆိုင်မှုအစုကို ဆန့်ကျင်သည့် ရှည်လျားသော (long) ရာထူးယူရန် အသုံးပြုကြသည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ hedging ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။ အမြှောက် (leverage) သည် hedge အတွက် အသုံးချသည့် ကိရိယာဖြစ်ပြီး၊ အမြှောက်၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာ ချေးယူထားသည့် အပိုင်းအတွက် financing rate ဖြစ်သည်။ အန္တရာယ်အချိန်ဝင်းဒိုး (risk window) ကုန်ဆုံးသွားသည့်အခါ hedge ကို ပိတ်ပြီး၊ hedge ထက်ကျော်လွန်၍ ကုန်သည်သည် အမြှောက်နှင့် ထိတွေ့မှု မရှိစေပါ။

တတိယအုပ်စုမှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သို့မဟုတ် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ ကုန်သည်များ ဖြစ်သည်။ ဤကုန်သည်များသည် ပိုနိမ့်သော financing rates များ၊ ပိုမြင့်သော leverage caps များနှင့် ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော အန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲမှု (risk management) မူဘောင်ကို ရရှိထားကြသည်။ အမြှောက် (leverage) သည် အစုအဖွဲ့အဆင့် (portfolio-level) အနေအထားချမှတ်ရန် အသုံးချသည့် ကိရိယာဖြစ်ပြီး၊ ကုန်သည်သည် ရာထူးများကို အချိန်နှင့်တပြေးညီ စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် စျေးကွက်အပြောင်းအလဲများကို တုံ့ပြန်ရန် အခြေခံအဆောက်အအုံ (infrastructure) ရှိထားသည်။

စတုတ္ထအုပ်စုမှာ prop traders များ ဖြစ်သည်။ ဤကုန်သည်များသည် ကိုယ်ပိုင်ငွေဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ကုမ္ပဏီ၏ ငွေကြေး (firm's capital) ကို ကုန်သွယ်ကြပြီး၊ အမြှောက် (leverage) သည် ကုမ္ပဏီ၏ အန္တရာယ်မူဝါဒ (risk policy) အပေါ် မူတည်သည့် အချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကုန်သည်သည် ကုန်သည်အား ခွဲဝေပေးထားသည့် အရင်းအနှီး (capital allocated) ထက်ကျော်လွန်၍ ကိုယ်ရေးဘဏ္ဍာရေး ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ထိတွေ့မှု မရှိစေဘဲ၊ အမြှောက် (leverage) သည် ကုမ္ပဏီ၏ အရင်းအနှီးအပေါ် အမြတ်ရရှိရန် အသုံးချသည့် ကိရိယာဖြစ်သည်။

အချို့သော စတော့ကုန်သည်များအတွက် လီဗာ့ချ် မသင့်တော်သူများ

ပထမအုပ်စုမှာ ရေရှည်ဝယ်ယူကိုင်ထား (buy-and-hold) ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများ ဖြစ်သည်။ ဤကုန်သည်များသည် ရာသီများမှ နှစ်များအထိ ရာထူးများကို ကိုင်ထားကြပြီး လီဗာ့ချ်သည် ရာထူး၏ အမြတ်/အရှုံးကို မြှောက်ကိန်းတစ်ခုအဖြစ် တိုးပွားစေသည်။ ကိုင်ထားသည့်ကာလအတွင်း ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုကုန်ကျစရိတ်များသည် ပေါင်းစည်း (compound) သွားသည်၊ လီဗာ့ချ်ပါသော ထုတ်ကုန်များအတွက် နေ့စဉ်ပြန်လည်သတ်မှတ်မှု (daily reset) သည် အခြေခံပစ္စည်း၏ အမြတ်ထက် နိမ့်ကျသည့် ပြန်အမ်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့်ပုံစံဖြင့် ပေါင်းစည်းသွားသည်၊ ထို့အပြင် ရာထူးသည် gap တစ်ခုကြောင့် လအတော်ကြာ အမြတ်များကိုပါ ဖျက်ပစ်နိုင်သည့် အန္တရာယ်နှင့် ထိတွေ့နေသည်။ လီဗာ့ချ်သည် ရေရှည်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းအတွက် အသုံးတော်မတော်ကိရိယာ မဟုတ်ပါ။

ဒုတိယအုပ်စုမှာ မဟက်ဂျ် (unhedged) မျက်နှာပြင်အလိုက် လမ်းကြောင်းယူကုန်သည်များ ဖြစ်သည်။ ဤကုန်သည်များသည် တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုအပေါ်တွင် လီဗာ့ချ်ပါသော ရာထူးများကို ယူကြပြီး ကုန်သည်သည် ရာထူးအပေါ်ရှိ drawdown အပြည့်အစုံနှင့် ထိတွေ့နေသည်။ ရာထူးပေါ်ရှိ gap တစ်ခုသည် ကုန်သည်၏ ရင်းနှီးငွေ၏ အစိတ်အပိုင်းကြီးတစ်ခုကို ဖျက်ပစ်နိုင်ပြီး ပိတ်ထားပြီးနောက် ပြန်လည်ပြုလုပ်၍ မရနိုင်ပါ။ လီဗာ့ချ်သည် မဟက်ဂျ် လမ်းကြောင်းယူကုန်သွယ်ခြင်းအတွက် အသုံးတော်မတော်ကိရိယာ မဟုတ်ပါ။

တတိယအုပ်စုမှာ အသစ်ဝင်လာသော ကုန်သည်များ ဖြစ်သည်။ ဤကုန်သည်များသည် စျေးကွက်ကို သင်ယူနေဆဲဖြစ်ပြီး လီဗာ့ချ်သည် ကုန်သည်၏ အမှားများကို မြှောက်ကိန်းတစ်ခုအဖြစ် တိုးပွားစေသည်။ လီဗာ့ချ်ကို အသုံးပြုသော အသစ်ဝင်ကုန်သည်တစ်ဦးသည် မိမိအပြည့်အဝ နားမလည်သေးသည့် အန္တရာယ်ကို ယူနေခြင်းဖြစ်ပြီး အမှားများကို လီဗာ့ချ်က ပိုမိုကြီးမားစေသည်။ လီဗာ့ချ်သည် အသစ်ဝင်ကုန်သည်များအတွက် အသုံးတော်မတော်ကိရိယာ မဟုတ်ပါ။

စတုတ္ထအုပ်စုမှာ မိမိကိုယ်ကို အလွန်ယုံကြည်လွန်ကဲသော ကုန်သည်များ ဖြစ်သည်။ ဤကုန်သည်များသည် မိမိ၏အမြင်ကို သေချာသည်ဟု ယုံကြည်ကြပြီး လီဗာ့ချ်သည် ကုန်သည်၏ အန္တရာယ်ဘတ်ဂျက်ထက် ပိုကြီးသည့် ရာထူးတစ်ခုကို ယူရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ စျေးကွက်က ကုန်သည်ဘက်ကို ဆန့်ကျင်ရွေ့လျားလာသည့်အခါ အလွန်ယုံကြည်မှုသည် ထင်ရှားလာပြီး လီဗာ့ချ်က ဆုံးရှုံးမှုကို ပိုမိုတိုးမြှင့်ပေးသည်။ လီဗာ့ချ်သည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်ယုံကြည်လွန်ကဲသော ကုန်သည်များအတွက် အသုံးတော်မတော်ကိရိယာ မဟုတ်ပါ။

သင့်အတွက် လီဗာ့ချ် (leverage) သင့်တော်/မတော်ကို ဘယ်လိုသိမလဲ

အမှန်တကယ်ဖြေဆိုရမယ်ဆိုရင် လီဗာ့ချ် အနည်းငယ်နဲ့ နည်းဗျူဟာကို စမ်းသပ်ပြီး၊ ကိုယ်စားပြုတဲ့ ကာလတစ်ခုအတွင်း ရလဒ်ကို အကဲဖြတ်ရပါမယ်။ လီဗာ့ချ် အနည်းငယ်နဲ့ထားတဲ့ ရာထူးတစ်ခုအပေါ်မှာ လအနည်းငယ်အတွင်း အမြတ်ရလဒ်ကို ထုတ်နိုင်ပြီး၊ ရှင်းလင်းတဲ့ stop နဲ့ ရှင်းလင်းတဲ့ target ရှိတဲ့ Trader တစ်ယောက်က လီဗာ့ချ် ပိုကြီးကြီးသုံးဖို့ သင့်တော်သူ ဖြစ်ပါတယ်။ လီဗာ့ချ် အနည်းငယ်နဲ့ထားတဲ့ ရာထူးတစ်ခုအပေါ်မှာ အရှုံးရလဒ် ထွက်လာတဲ့ Trader တစ်ယောက်ကတော့ သင့်တော်သူ မဟုတ်ဘဲ၊ နည်းဗျူဟာ အလုပ်လုပ်နေပြီဆိုတာ မသေချာမချင်း လီဗာ့ချ် မသုံးတဲ့ ရာထူးတွေနဲ့ပဲ ဆက်နေသင့်ပါတယ်။

အသုံးဝင်တဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကတော့ stop မှာ အကောင့်ရဲ့ 1% အဖြစ် ရာထူးအရွယ်အစားကို သတ်မှတ်ပြီး၊ အဲဒီအန္တရာယ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေဖို့ လိုအပ်တဲ့ လီဗာ့ချ်ကို အသုံးပြုခြင်းပါ။ လီဗာ့ချ် အရေအတွက်က input မဟုတ်ဘဲ ရာထူးအရွယ်အစားတွက်ချက်မှုရဲ့ ရလဒ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလိုကို အမြဲတမ်းလုပ်နိုင်တဲ့ Trader က လီဗာ့ချ် သုံးဖို့ သင့်တော်သူ ဖြစ်ပါတယ်။ မလုပ်နိုင်တဲ့ Trader ကတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကတော့ အရှုံးဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေမှာ Trader ရဲ့ အပြုအမူကို အကဲဖြတ်ခြင်းပါ။ လီဗာ့ချ် သုံးထားတဲ့ ရာထူးကို stop မှာ ပိတ်ပြီး အရှုံးကို လက်ခံကာ နောက်ထပ် trade ကို ဆက်လုပ်တဲ့ Trader က လီဗာ့ချ်ကို မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုနေပါတယ်။ stop ကို ပြောင်းရွှေ့ခြင်း၊ ရာထူးကို ထပ်တိုးခြင်း၊ ဒါမှမဟုတ် ရာထူးကို ပိတ်မပေးဘဲ ငြင်းဆန်ခြင်းတွေ လုပ်တဲ့ Trader ကတော့ လီဗာ့ချ်ကို မှားယွင်းစွာ အသုံးပြုနေပြီး လီဗာ့ချ် မသုံးသင့်ပါဘူး။

ပိုမိုသော leverage သို့ ဘယ်လို တက်ရမလဲ

ဘွဲ့တက်ခြင်း (graduation) သည် ကုန်သည်၏ မှတ်တမ်း (track record)၊ ကုန်သည်၏ စည်းကမ်း (discipline) နှင့် ကုန်သည်၏ ရင်းနှီးငွေ (capital) တို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ခြောက်လမှ ဆယ့်နှစ်လအတွင်း leverage နည်းနည်းဖြင့် အပြုသဘောဆောင်သော မှတ်တမ်းရှိသူ၊ stop မှာ position များကို ပိတ်နိုင်သူ၊ margin call ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ရန် ရင်းနှီးငွေရှိသူသည် leverage ပိုကြီးရန် အရည်အချင်းရှိသူ (candidate) ဖြစ်သည်။ ဘွဲ့တက်ခြင်းသည် တဖြည်းဖြည်း (incremental) ဖြစ်ပြီး ကုန်သည်သည် leverage ကို တစ်ကြိမ်တည်း အများဆုံးသို့ မခုန်ဘဲ အနည်းငယ်သာ တိုးသင့်သည် (0.5× မှ 1× အထိ)။

ကုန်သည်၏ regulator တွင် broker ၏ အများဆုံးထက် နိမ့်သော leverage cap တစ်ခု ရှိနိုင်သည်။ cap သည် ဥပဒေအရ သတ်မှတ်ထားသော အကန့်အသတ် (legal limit) ဖြစ်ပြီး ကုန်သည်သည် ၎င်းကို မကျော်သင့်ပါ။ broker တွင်လည်း regulator ၏ cap ထက် နိမ့်သော internal cap တစ်ခု ရှိနိုင်ပြီး ကုန်သည်သည် ၎င်းကို လေးစားလိုက်နာသင့်သည်။ cap များကို ကုန်သည်ကို ကာကွယ်ရန် ထားရှိထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို လှည့်ကွက်လုပ်ပြီး ကျော်လွန်ရန် မကြိုးစားသင့်ပါ။

ဆက်စပ်အရင်းအမြစ်များ

• အကောင်းဆုံး စတော့ Broker များ
• Broker သုံးသပ်ချက်များ
• Brokerage အခကြေးငွေများ → Margin Rates နှိုင်းယှဉ်ချက်

စတင်ရန်နေရာ

သင် leverage သင့်အတွက် သင့်တော်မတော် စဉ်းစားနေချိန်တွင်၊ အများဆုံးအသုံးဝင်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်က leverage ပါဝင်တဲ့ အနည်းငယ်သော ရာထူးတစ်ခုအပေါ်မှာ နည်းဗျူဟာကို စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ broker comparison က broker တစ်ခုချင်းစီမှာ ရရှိနိုင်တဲ့ leverage နဲ့ အကောင့်ကို ကြီးကြပ်တဲ့ regulator ကို ဖော်ပြထားပြီး၊ အဲဒါတွေက သင် ရာထူးအရွယ်အစားမသတ်မှတ်ခင် ဘာတွေပါဝင်နေတယ်ဆိုတာကို သင့်ကို ပြောပြပေးပါတယ်။