ဤအချက်အလက်သည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်မဟုတ်ပါ။ ပေးထားသော အချက်အလက်များသည် သင်ကြားရေးနှင့် သတင်းအချက်အလက်ဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်များအတွက်သာဖြစ်ပြီး မည်သည့်ဘဏ္ဍာရေးထုတ်ကုန်ကို ဝယ်ရန် သို့မဟုတ် ရောင်းရန် အကြံပြုချက်အဖြစ် မယူဆရပါ။
ဤအခြေအနေတွင် “capital account” ဆိုသည်မှာ ကုန်သည်၏ စုစုပေါင်း ဘရိုကာ့ဂျ်အကောင့်ဖြစ်ပြီး အစုရှယ်ယာ (equity)၊ ချေးယူထားသော ရန်ပုံငွေ (borrowed funds) နှင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရာထူးများ (positions) အားလုံး တစ်နေရာတည်းတွင် အတူတကွ ရှိနေသည့် အကောင့်ကို ဆိုလိုသည်။ capital account အတွင်း leverage ကို အသုံးပြုခြင်းသည် သီးခြား margin account တစ်ခုကို အသုံးပြုခြင်းနှင့် မတူပါ။ ချေးယူထားသော ရန်ပုံငွေသည် အတူတကွရှိသည့် တူညီသော လက်ကျန် (balance) ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး အမြတ်အရှုံးများသည် တစ်ခုတည်းသော position တစ်ခုအပေါ်တွင်မဟုတ်ဘဲ အကောင့်တစ်ခုလုံးအပေါ်တွင် compound ဖြစ်လာသည်။ capital account အတွင်း leverage ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ကုန်သည်၏ စုစုပေါင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု (overall capital) ထဲမှ မည်မျှကို margin အဖြစ် အသုံးချသင့်သည်ကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“အရင်းအနှီးအကောင့်ထဲမှာ leverage” ဆိုတာ တကယ်ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ
တစ်ခုတည်းအကောင့် (single-account) ပုံစံမှာ ကုန်သည်က အကောင့်ကို ငွေသားနဲ့ ထည့်ပြီး leverage ပါတဲ့ ရာထူးတစ်ခုယူကာ အဲဒီရာထူးက အတူတူပဲ အဲဒီအကောင့်ထဲမှာ ရှိနေပါတယ်။ maintenance margin က ရာထူးကိုမဟုတ်ဘဲ အကောင့်ကို သက်ရောက်ပါတယ်။ leverage ပါတဲ့ ရာထူးအပေါ်က drawdown တစ်ခုက အကောင့်အပေါ် margin call ဖြစ်စေနိုင်ပြီး ကုန်သည်ကို အခြားရာထူးတွေကို ပိတ်ခိုင်းတာ ဒါမှမဟုတ် ငွေသားထပ်ထည့်ခိုင်းတာ ဖြစ်စေပါတယ်။
အကောင့်များစွာ (multi-account) ပုံစံမှာ ကုန်သည်မှာ ငွေသားအကောင့် (cash account) နဲ့ သီးခြား margin အကောင့် (margin account) ရှိပါတယ်။ margin call က margin အကောင့်ကိုသာ သက်ရောက်ပြီး ငွေသားအကောင့်က အန္တရာယ်မရှိပါဘူး။ leverage အချိုးနဲ့ ရာထူးအရွယ်အစား တူနေတောင်မှ ဒီပုံစံနှစ်မျိုးရဲ့ အန္တရာယ်ပရိုဖိုင်က မတူပါဘူး။
capital account ပုံစံက အွန်လိုင်း Broker တွေကို သုံးတဲ့ လက်လီကုန်သည်တွေအတွက် ပိုများတဲ့ ပုံစံပါ။ အဲဒီ single account က equity၊ ချေးထားတဲ့ ရန်ပုံငွေ (borrowed funds) နဲ့ ရာထူးကိုပါ ကိုင်ထားပြီး margin call က အကောင့်တစ်ခုလုံးအပေါ်မှာပဲ ထွက်လာပါတယ်။ single account ရဲ့ အဆင်ပြေမှုက cross-position risk ရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
အရင်းအနှီးအကောင့်တွင် လီဗာ့ချ် အသုံးပြုခြင်းအတွက် အကြောင်းပြချက်
အခိုင်မာဆုံး အကြောင်းပြချက်မှာ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု လွယ်ကူခြင်း ဖြစ်သည်။ အကောင့်တစ်ခုတည်းသည် အကောင့်နှစ်ခု သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ ထိန်းချုပ်ရခြင်းထက် ပိုမိုလွယ်ကူသည်၊ margin call ကို စောင့်ကြည့်ရန် ပိုလွယ်ကူပြီး အနေအထား (position) ကို အရွယ်အစားသတ်မှတ်ရန်လည်း ပိုလွယ်ကူသည်။ အနေအထား အနည်းငယ်သာရှိသော ကုန်သည်တစ်ဦးအတွက် အကောင့်တစ်ခုတည်းသည် မှန်ကန်သော ဖွဲ့စည်းပုံဖြစ်သည်။
ဒုတိယအကြောင်းပြချက်မှာ ချေးငွေကုန်ကျစရိတ် ဖြစ်သည်။ capital account အတွင်းရှိ margin loan သည် broker အပြင်ဘက်ရှိ သီးခြားချေးငွေထက် မကြာခဏ ပိုစျေးသက်သာသည်၊ အကြောင်းမှာ broker သည် အနေအထားကို အာမခံ (collateral) အဖြစ်ထားရှိပြီး ခရက်ဒစ်အန္တရာယ် (credit risk) ကို ထိန်းချုပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နှုန်းထားကို broker ၏ product page တွင် ထုတ်ပြန်ထားပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် broker ၏ cash rate ထက် 2% မှ 4% အထက်တွင် ရှိတတ်သည်။
တတိယအကြောင်းပြချက်မှာ ကျန် portfolio နှင့် ပေါင်းစည်းမှု (integration) ဖြစ်သည်။ ကွဲပြားစုံလင်သော portfolio ကို အာမခံထားသည့် margin loan သည် နည်းဗျူဟာအရ အသုံးချမည့် position တစ်ခုအတွက် ငွေသားကို လွတ်စေသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး margin call သည် tactical position ထက် portfolio တစ်ခုလုံးအပေါ် မူတည်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်သည်။ tactical position တွင် ကျဆင်းမှု (drawdown) ကို portfolio ကျန်ရှိရာမှ ရရှိသည့် အမြတ်များက ကူညီပေးပြီး portfolio တစ်ခုလုံး အန္တရာယ်ရှိနေမှသာ margin call ဖြစ်ပေါ်သည်။
အရင်းအနှီးအကောင့်တွင် လီဗာ့ချ် (leverage) အသုံးပြုခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည့်အချက်များ
ဆန့်ကျင်သည့် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ cross-position risk ဖြစ်သည်။ တစ်ခုသော ရာထူး (position) တစ်ခုအပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆုတ်ယုတ်မှု (drawdown) သည် margin call ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် အဆိုးဆုံးအချိန်၌ အခြားရာထူးတစ်ခုကို ပိတ်ခိုင်းစေသည်။ long-short အခြေခံဖြင့် hedge လုပ်ထားသော ကုန်သည်တစ်ဦးသည် စျေးကွက် crash ဖြစ်ချိန်၏ အောက်ခြေ (bottom) တွင် short ကို ပိတ်ခိုင်းခံရနိုင်ပြီး၊ hedge အဖြစ် အလုပ်လုပ်နေသည့် ရာထူးတစ်ခုအပေါ်တွင် အရှုံးကို တိတိကျကျ သတ်မှတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ hedge ကို အဆိုးဆုံးဖြစ်နိုင်သည့် အချိန်တွင် ဖြုတ်ပစ်လိုက်ရသည်။
ဒုတိယ ဆန့်ကျင်သည့်အချက်မှာ concentration risk ဖြစ်သည်။ အကောင့်အတွင်း အရင်းအနှီး (capital account) တစ်ခုတွင် လီဗာ့ချ်ပါသော ရာထူးတစ်ခုကို ယူသည့် ကုန်သည်တစ်ဦးသည် အန္တရာယ်ကို ရာထူးအပေါ်မဟုတ်ဘဲ အကောင့်အပေါ်တွင် စုစည်းနေသည်။ ရာထူးက လီဗာ့ချ်ပါသည်၊ သို့သော် အန္တရာယ်၏ ယူနစ်မှာ အကောင့်ဖြစ်သည်။ ရာထူးအပေါ်တွင် ရာခိုင်နှုန်းအရ သေးငယ်သည့် drawdown တစ်ခုသည် ဒေါ်လာအရ ကြီးမားနိုင်ပြီး၊ ဒေါ်လာအရ drawdown ဆိုသည်မှာ ကုန်သည်က အကောင့်ထဲသို့ ထပ်ဖြည့်ရမည့် ပမာဏ သို့မဟုတ် အခြားရာထူးများကို ပိတ်ရမည့် ပမာဏ ဖြစ်သည်။
တတိယ ဆန့်ကျင်သည့်အချက်မှာ regulatory treatment ဖြစ်သည်။ အချို့သော နယ်ပယ်များတွင် လီဗာ့ချ် ကန့်သတ်ချက် (leverage cap) ကို ရာထူးအဆင့်မဟုတ်ဘဲ အကောင့်အဆင့်တွင် သတ်မှတ်ထားသည်။ တူညီသော အကောင့်အတွင်းတွင် လီဗာ့ချ်ပါသော ရာထူးများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကုန်သည်တစ်ဦးသည်၊ တစ်ခုတည်းသော ရာထူးအတွက် Broker က ကြော်ငြာထားသည့်အတိုင်းထက် ပိုနိမ့်သော leverage cap အောက်တွင် ရှိနိုင်သည်။ cap ကို enforce လုပ်ရန်မှာ Broker ၏ တာဝန်ဖြစ်သော်လည်း margin call ကြောင့် အံ့အားသင့်ရသူမှာ ကုန်သည်ပင် ဖြစ်သည်။
စတုတ္ထ ဆန့်ကျင်သည့်အချက်မှာ freed capital ကို အသုံးချရန် စိတ်ဆန္ဒ ဖြစ်သည်။ margin loan သည် ငွေသားကို လွတ်စေပြီး၊ ထိုငွေသားသည် စိတ်ဆန္ဒဖြစ်စေသည်။ tactical position တစ်ခုကို ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့ရန် margin loan ယူသည့် ကုန်သည်တစ်ဦးသည် ထိုငွေသားကို အခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုအတွက် အသုံးချသွားရန် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုသာ လိုတော့သည်—အများအားဖြင့် ပိုမို speculative ဖြစ်နိုင်သည့် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု။ မူလရည်ရွယ်ချက်အတွက် ငွေသားကို ကိုင်ထားရန် လိုအပ်သည့် စည်းကမ်းသည် ထင်သလောက် မလွယ်ကူပါ။
အရင်းအနှီးအကောင့်ထဲမှာ Leverage ကို ရိုးသားစွာ ဘယ်လိုအသုံးပြုမလဲ
အရင်းအနှီးအကောင့်ထဲမှာ Leverage ကို ရိုးသားစွာ အသုံးပြုခြင်းဆိုတာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်ကာလအတွင်း တိတိကျကျ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုအတွက်သာ ဖြစ်ရမယ်။ Stop တစ်ခု၊ target တစ်ခုနဲ့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ထွက်ပေါက် (exit) တစ်ခုရှိရမယ်။ ချေးငွေအရွယ်အစားက ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စေဖို့ လိုအပ်သလောက် အနည်းဆုံးသာ ဖြစ်ရမယ်။ လွတ်လာတဲ့ ငွေသားကို မူလရည်ရွယ်ချက်အတွက်သာ ထိန်းထားပြီး ပြန်လည်အသုံးချ (redeployed) မလုပ်ရဘူး။ margin call မူဝါဒကို နားလည်ထားပြီး margin call ကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ လက်ရှိမှာ ငွေသားရရှိနိုင်မှု (cash available) ရှိရမယ်။
အရင်းအနှီးအကောင့်ထဲမှာ Leverage ကို မရိုးသားစွာ အသုံးပြုခြင်းဆိုတာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိန်းထားမယ့် (long-term hold) အတွက် ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့ဖို့၊ ကုန်သည်ရဲ့ risk budget ထက် ပိုကြီးတဲ့ position တစ်ခုယူဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် ခန့်မှန်း (speculative) ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ငွေသားကို လွတ်ပေးဖို့ ဖြစ်တတ်တယ်။ ချေးငွေကာလကြာလာတာနဲ့အမျှ အကျိုးတိုး (compounds) လာပြီး position က လမ်းကြောင်းလွဲသွား (drifts) တတ်တယ်။ margin call ကလည်း အဆိုးဆုံးအချိန်မှာပဲ ပေါ်လာတတ်တယ်။ အဆုံးမှာတော့ ကုန်သည်က အကောင့်သေးသေးတစ်ခုနဲ့ ပိုမိုဆိုးရွားတဲ့ စျေးကွက်အမြင် (view of the market) ကိုသာ ကျန်ရစ်တတ်တယ်။
ဆက်စပ်အရင်းအမြစ်များ
စတင်ရန်နေရာ
သင်၏ စတော့အရောင်းအတွက် ငွေချေးအကောင့် (capital account) တွင် leverage ကို အသုံးပြုရန် ဘရိုကာများကို နှိုင်းယှဉ်နေပါက အသုံးဝင်ဆုံး ကိန်းဂဏန်းများမှာ margin rate၊ maintenance margin၊ eligible collateral နှင့် cross-position margin call policy တို့ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ broker comparison တွင် ဘရိုကာတစ်ခုချင်းစီအလိုက် margin rates နှင့် eligible collateral များကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းတို့က သင်ချေးငွေထည့်သွင်းမီ ချေးငွေကုန်ကျစရိတ်နှင့် အန္တရာယ်ပုံစံကို သင်နားလည်နိုင်စေသည်။