Dit is geen beleggingsadvies. De verstrekte informatie is uitsluitend bedoeld voor educatieve en informatieve doeleinden en vormt geen aanbeveling om een financieel product te kopen of te verkopen.
Opties-marge is het onderpand dat de Broker vereist om een open optiepositie aan te houden. De marge is vereist voor optieverkopers (die de verplichting hebben om het aandeel te kopen of te verkopen), en de marge is niet vereist voor optiekopers (die de premie al hebben betaald en niet meer kunnen verliezen dan de premie). De margevereiste wordt vastgesteld door de Broker en de toezichthouder, en de vereiste varieert per optietype, de uitoefenprijs, de expiratiedatum en de volatiliteit van de onderliggende waarde.
De margevereiste voor de optieverkoper is het meest relevant voor de trader die opties-leverage evalueert. De verkoper loopt het risico dat de optie wordt uitgeoefend, en de Broker wil onderpand om de mogelijke verliezen te dekken. De margevereiste bepaalt hoeveel van het account vastzit in de positie en hoeveel leverage de verkoper kan gebruiken.
Waarom kopers geen margin nodig hebben
De optie-koper heeft de premie al volledig betaald. De koper kan niet meer verliezen dan de premie, en de broker heeft geen kredietrisico op de koper. Het account van de koper heeft geen margin nodig, omdat het maximale verlies van de koper de premie is en de premie klein is ten opzichte van de notionele waarde van de aandelen.
Het account van de koper wordt bij aankoop gedebiteerd met de premie en de premie is de maximale financiële verplichting van de koper. De koper kan de optie tot aan de expiratiedatum aanhouden zonder extra geld toe te voegen, ongeacht hoe ver de koers van het aandeel tegen de optie in beweegt. Het enige risico voor de koper is het verlies van de premie.
Waarom verkopers margin nodig hebben
De optieverkoper heeft de verplichting om het aandeel te kopen of te verkopen tegen de uitoefenprijs als de optie wordt uitgeoefend. Het maximale verlies van de verkoper is niet gedefinieerd (voor een naked call-optie) of groot (voor een naked put-optie, tot de uitoefenprijs maal het aantal aandelen). De broker vereist margin om het mogelijke verlies te dekken als de verkoper niet aan de verplichting kan voldoen.
De marginvereiste voor een verkoper is hoger voor een optie met een korte looptijd (de expiratie is nabij, en de koersbeweging van het aandeel kan groot zijn ten opzichte van de waarde van de optie) en lager voor een optie met een lange looptijd (de expiratie is ver weg, en de koersbeweging van het aandeel is klein ten opzichte van de waarde van de optie). De marginvereiste is ook hoger voor een volatiel aandeel en lager voor een stabiel aandeel.
De marginberekening
De marginberekening voor een optieverkoper is gebaseerd op de huidige waarde van de optie en het mogelijke verlies van de optie. De standaard marginformule (gebruikt in de VS onder Reg T en in de EU onder ESMA-regels) is: margin = 20% van de waarde van de onderliggende waarde minus het bedrag dat out-of-the-money is plus de huidige premie van de optie.
Een concreet voorbeeld: een trader verkoopt een naked put-optie op een €100-aandeel, met een €95 strike en een €2 premie (de optie is out-of-the-money met €5). De margin is 20% × €10.000 = €2.000, minus €5 × 100 = €500 (het out-of-the-money bedrag), plus €2 × 100 = €200 (de premie). De totale margin is €1.700.
De margin wordt dagelijks aangepast op basis van de koers van het aandeel en de waarde van de optie. Als het aandeel daalt, stijgt de margin. Als het aandeel stijgt, daalt de margin. De rekening van de verkoper moet te allen tijde voldoende eigen vermogen hebben om de margin te dekken, en er wordt een margin call gedaan als het eigen vermogen onder de onderhoudsmargin daalt.
Het alternatief voor portefeuillemarge
Sommige brokers bieden portefeuillemarge (PM) aan voor professionele en hoogvolume traders. Het PM-model berekent de marge op basis van het risico van de volledige portefeuille, niet op basis van het risico van elke afzonderlijke positie. De PM-marge is lager dan de standaardmarge voor een goed afgedekte portefeuille, en de PM-marge is hoger voor een geconcentreerde portefeuille.
Het PM-model is het meest nuttig voor een trader die een gediversifieerde optieportefeuille aanhoudt (long en short opties, gedekte en naked posities, afgedekt met de onderliggende aandelen). Het PM-model is minder nuttig voor een trader die één enkele naked optiepositie aanhoudt, omdat de PM-marge vergelijkbaar is met de standaardmarge voor een geconcentreerde positie.
De marge voor verschillende optiestrategieen
Een covered call (aandelen bezitten en een calloptie verkopen) heeft een lagere marginvereiste dan een naked call (de calloptie verkopen zonder de aandelen te bezitten). De covered call is een afgedekte positie (de aandelen dekken de verplichting van de call), en de marge is hetzelfde als de marge van de aandelen of de volledige waarde van de aandelen.
Een protective put (aandelen bezitten en een putoptie kopen) heeft een marginvereiste gelijk aan de marge van de aandelen of de volledige waarde van de aandelen. De put is een hedge, en de marge weerspiegelt de positie van de koper in de aandelen, niet de waarde van de put.
Een spread (opties kopen en verkopen op dezelfde aandelen met verschillende uitoefenprijzen of looptijden) heeft een marginvereiste dat lager is dan de marginvereiste van de naked optie, omdat de spread een afgedekte positie is. Het maximale verlies van de spread is gedefinieerd, en de broker gebruikt het gedefinieerde verlies als de marginvereiste.
Gerelateerde bronnen
Waar te beginnen
Als je opties-marge evalueert, is de meest nuttige eerste stap om het marginmodel van de broker (standaard of portefeuille) te controleren, de margerentes voor je strategie en de vereiste onderhoudsmarge. Onze brokervergelijking bevat de opties-brokers en de margerentes, die samen laten zien hoe de marge eruitziet voordat je je eerste optie verkoopt.