Dit is geen beleggingsadvies. De verstrekte informatie is uitsluitend bedoeld voor educatieve en informatieve doeleinden en vormt geen aanbeveling om een financieel product te kopen of te verkopen.
Marginvereisten voor aandelentrading zijn de stortingen die de Broker vereist om een hefboompositie te openen en te behouden. De vereisten worden vastgesteld door de Broker, de toezichthouder en het type account van de trader, en het gepubliceerde schema van de Broker is de bron van waarheid. De meeste traders kunnen de berekening voor een eenvoudige aandelpositie in hun hoofd maken, maar het schema kan complex zijn voor opties, voor small-cap-aandelen en voor traders die in aanmerking komen voor professionele status.
De twee belangrijkste marginvereisten
De eerste vereiste is de initial margin, oftewel de storting die de trader moet doen om de positie te openen. De initial margin wordt uitgedrukt als een percentage van de positie-waarde en wordt vastgesteld door de toezichthouder en de broker. Voor een grote Amerikaanse stock met een 50% retail initial margin vereist een positie van €10.000 een storting van €5.000.
De tweede vereiste is de maintenance margin, oftewel het minimale eigen vermogen dat de trader in de account moet aanhouden terwijl de positie zich ontwikkelt. De maintenance margin ligt meestal lager dan de initial margin en is het niveau waarop een margin call afgaat. Voor een grote Amerikaanse stock met een 50% initial margin en een 25% maintenance margin wordt de positie geopend met een storting van €5.000 en gaat de margin call af wanneer het eigen vermogen van de trader daalt tot 25% van de positie-waarde.
Het verschil tussen de initial margin en de maintenance margin is de runway van de trader. Een initial margin van 50% met een maintenance margin van 25% geeft de trader 50% runway voordat de margin call plaatsvindt. Een initial margin van 50% met een maintenance margin van 40% geeft de trader slechts 20% runway. Het door de broker gepubliceerde schema vertelt de trader de runway, en de trader moet plannen voor het strakste schema dat de broker aanbiedt.
De variabelen die de vereisten veranderen
Het initiële margepercentage is geen enkel getal. Het varieert per instrument, per jurisdictie, per type handelsaccount van de trader en soms op basis van het ervaringsniveau van de trader. Grote Amerikaanse aandelen met hoge liquiditeit en een hoge marktkapitalisatie hebben de laagste tarieven. Kleinere Amerikaanse aandelen, small-cap-aandelen en aandelen met een hoge volatiliteit hebben hogere tarieven. ETF's worden meestal behandeld als de onderliggende mand. Opties hebben een apart margeschema, vaak berekend met een scenario-gebaseerd model.
De jurisdictie doet ertoe omdat toezichthouders in verschillende regio's andere maxima hanteren. ESMA in de EU begrenst retail leverage op 1:5 voor grote aandelen, wat neerkomt op 20% initiële marge. De FCA in het VK hanteert vergelijkbare caps. De Australische ASIC heeft zijn regels aangescherpt om hiermee overeen te komen. Offshore brokers kunnen hogere leverage aanbieden, maar de regulatoire bescherming is dunner.
Het type account doet ertoe omdat professionele accounts en institutionele accounts andere margeschema's hebben dan retailaccounts. Een trader die zich kwalificeert als professionele cliënt onder MiFID II kan aanvragen voor hogere leverage, maar de trader moet aan de criteria voldoen, waaronder een minimale handelsomvang, een minimale portefeuillegrootte en relevante werkervaring.
De rol van de positieomvang
De positieomvang is de keuze van de trader, en de margevereiste schaalt mee met de omvang. Een positie van €10.000 met een initiële marge van 20% vereist een storting van €2.000. Een positie van €50.000 met dezelfde initiële marge van 20% vereist een storting van €10.000. Het account van de trader moet ten minste het stortingsbedrag in contanten hebben voordat de trade wordt geplaatst, en de broker zal de trade niet toestaan als het account niet over de contanten beschikt.
De positieomvang is de meest voorkomende fout bij het berekenen van marge. Een trader die een positie van €50.000 wil innemen met een initiële marge van 20%, heeft een storting van €10.000 nodig, en het account moet ten minste dat bedrag in contanten hebben. Een trader die de contanten niet heeft, wordt door de broker afgewezen, of wordt gedwongen een andere positie te sluiten om de contanten vrij te maken.
De rol van in aanmerking komend onderpand
De margevereiste kan worden voldaan met contant geld of met marginable effecten. Een trader die €10.000 aan contant geld en €20.000 aan marginable effecten heeft, kan een margevereiste van €10.000 op beide manieren voldoen. De broker zal meestal de voorkeur geven aan contant geld, maar de broker accepteert de effecten als deze op de lijst met in aanmerking komende effecten staan.
De lijst met marginable effecten wordt gepubliceerd op de website van de broker en verandert in de loop van de tijd. Een trader die van plan is effecten te gebruiken om aan een margevereiste te voldoen, moet de lijst controleren voordat hij de trade plaatst. Een effect dat vandaag op de lijst staat, kan morgen worden verwijderd, vooral in een volatiele markt.
De onderhoudsmarge en de margin call
De onderhoudsmarge is het niveau waarop een margin call afgaat. De call is een melding van de Broker dat het eigen vermogen van de trader onder de onderhoudsmarge is gedaald, en dat de trader een vastgestelde periode (meestal 24 tot 72 uur) heeft om extra contant geld te storten, een deel van de positie te sluiten, of beide. Als de trader niet reageert, sluit de Broker de positie tegen de slechtst beschikbare prijs en brengt een vergoeding in rekening.
De onderhoudsmarge wordt meestal uitgedrukt als een percentage van de waarde van de positie en wordt gepubliceerd op de website van de Broker. Een trader die een hefboompositie aanhoudt, moet de onderhoudsmarge en de procedure voor de margin call kennen voordat de positie wordt geopend, niet nadat. De trader die de onderhoudsmarge ontdekt wanneer de margin call afgaat, is de trader die gedwongen wordt om op het slechtste moment te sluiten.
Zo bereken je de marginvereiste voor een specifieke trade
De berekening is: positieomvang × initiële marginrate. Voor een positie van €10.000 in een grote Amerikaanse stock met een initiële margin van 20% is de marginvereiste €2.000. De trader moet minstens €2.000 aan contant geld of in aanmerking komende marginable securities op de rekening hebben staan voordat de trade wordt geplaatst. Het orderticket van de Broker toont meestal de marginvereiste voordat de trade wordt bevestigd, en de trader kan het bedrag controleren aan de hand van het door de broker gepubliceerde schema.
Voor een complexere trade is de berekening: positieomvang × initiële marginrate voor elke leg, opgeteld. Bij een optionspread is de initiële margin meestal de kosten van de spread plus een percentage van de onderliggende waarde, en de options margin calculator van de broker verwerkt de details. Voor een futurespositie wordt de initiële margin vastgesteld door de exchange en de productpagina van de broker toont het tarief.
Gerelateerde bronnen
Waar te beginnen
Als je de marginvereiste voor een specifieke trade berekent, is het meest bruikbare cijfer de door de broker gepubliceerde initiële marginrate voor het instrument. Onze brokervergelijking vermeldt de hefboomwerking en de in aanmerking komende instrumenten bij elke broker, die samen laten zien hoe de marginvereiste eruitziet voordat je de trade plaatst.