To nie jest porada inwestycyjna. Podane informacje mają wyłącznie charakter edukacyjny i informacyjny oraz nie stanowią rekomendacji do kupna ani sprzedaży jakiegokolwiek produktu finansowego.
Dzwignia finansowa to podstawowe narzedzie w handlu akcjami, a jej rola polega na tym, aby uczynic pozycje bardziej efektywna. Trader, ktory uzywa dzwigni, aby zajac pozycje wieksza niz ta bez dzwigni, traktuje ja jako wzmacniacz zakladu, narażajac tradera na asymetryczny profil ryzyka. Profil ten jest wynikiem kapitalizacji strat, najbardziej widocznej na szybkich rynkach i w dlugich horyzontach czasowych.
Efektywne wykorzystanie dzwigni
Efektywne wykorzystanie dzwigni polega na zajęciu pozycji o wielkości dopasowanej do stopu tradera i do jego konta. Trader, który ma konto o wartości 10 000 euro, ryzykuje 1% na transakcję i ma stop oddalony o 5% od wejścia, potrzebuje wielkości pozycji, która przy stopie spowoduje stratę w wysokości 100 euro. Wartość dzwigni jest taka, jaka wynika z wymaganej wielkości pozycji, a nie jest celem samym w sobie. Trader, który robi to konsekwentnie, osiąga zwrot spójny ze wskaźnikiem skuteczności strategii (win rate) oraz relacją zysk/ryzyko.
Efektywne wykorzystanie dzwigni zależy również od horyzontu utrzymania pozycji. Trader, który utrzymuje pozycję przez kilka dni, ponosi koszt finansowania za kilka dni, a koszt jest niewielki. Trader, który utrzymuje pozycję przez rok, ponosi koszt finansowania za rok, a koszt jest istotny. Day trader może korzystać z dzwigni bez ponoszenia długoterminowego kosztu, a inwestor długoterminowy powinien stosować mniejszą dzwignię lub wcale.
Efektywne wykorzystanie dzwigni zależy także od strategii. Trader, który zabezpiecza portfel, może użyć dzwigni, aby zająć pozycję krótką bez angażowania dodatkowego kapitału, a zabezpieczenie jest czystym zastosowaniem dzwigni. Trader, który stawia na kierunek (directional bet), powinien dobrać wielkość zakładu do stopu i do konta, a wartość dzwigni jest wynikiem doboru wielkości pozycji.
Wzmacniacz zakładu z wykorzystaniem dźwigni
Wzmacniacz zakładu z wykorzystaniem dźwigni polega na zajęciu pozycji większej niż budżet ryzyka tradera. Trader, który ma konto o wartości 10 000 EUR i ryzykuje 1% na transakcję, zajmuje pozycję z ryzykiem 1 000 EUR na stopie. Trader, który stosuje dźwignię 10:1 i stop 5%, zajmuje pozycję o wartości 20 000 EUR z ryzykiem 1 000 EUR na stopie, a pozycja jest 2× większa niż rozmiar bez dźwigni. Zakład jest 2× większy niż plan tradera, a zakład jest narażony na asymetryczny profil ryzyka dźwigni.
Wzmacniacz zakładu jest najczęstszym zastosowaniem dźwigni wśród traderów detalicznych i to właśnie on generuje największe straty. Trader, który zajmuje pozycję większą niż plan, jest narażony na obsunięcie (drawdown), które przekracza budżet ryzyka, a obsunięcie może wywołać wezwanie do uzupełnienia depozytu (margin call). Margin call to sposób brokera na powiedzenie, że kapitał (equity) nie jest już wystarczający, aby utrzymać pożyczkę, a wymuszane zamknięcie jest najgorszym scenariuszem.
Wzmacniacz zakładu jest też zastosowaniem dźwigni najbardziej podatnym na pułapkę behawioralną. Trader, który jest na plusie na pozycji z dźwignią, niechętnie realizuje zysk, ponieważ zwrot wydaje się zbyt mały jak na zastosowaną dźwignię. Trader, który jest na minusie na pozycji z dźwignią, niechętnie realizuje stratę, ponieważ strata wydaje się zbyt duża jak na tę transakcję. W efekcie pozycja jest utrzymywana zbyt długo w obu kierunkach, a pozycja jest narażona na wymuszone zamknięcie w najgorszym momencie.
Asymetryczny profil ryzyka dzwigni
Asymetryczny profil ryzyka dzwigni jest wynikiem dwoch efektow. Pierwszy to potegowanie strat. Strata 5% na pozycji z dzwignia 2× oznacza strate 10% na kapitale tradera, a strata 10% wymaga zysku 11,1%, aby ja odrobic. Potegowanie jest niewielkie w skali pojedynczej transakcji, ale jest duze w skali wielu transakcji, a potegowanie jest najczestszym powodem, dla ktorego traderzy stosujacy dzwignie osiagaja gorsze wyniki niz traderzy bez dzwigni w dlugich horyzontach czasowych.
Drugi to ryzyko luki (gap risk). Pozycja z dzwignia jest przeszacowywana na zamknieciu, ale trader moze utrzymac ja przez luke na kolejnym otwarciu. Spadek o 3% na instrumencie bazowym powoduje strate 6% na pozycji z dzwignia 2×, a strata 6% jest wieksza, niz sugerowalby dzienny mnoznik. Ryzyko luki jest najbardziej dotkliwe w weekend, w swieto lub podczas znanego wydarzenia, a ryzyko luki jest najczestsza przyczyna duzych strat dla inwestorow detalicznych korzystajacych z dzwigni.
Kiedy stosowac dzwignie w handlu akcjami
Szczera odpowiedz brzmi: uzywac dzwigni do krotkoterminowych pozycji taktycznych, zabezpieczania (hedging) i efektywnosci kapitalu. Trader, ktory uzywa dzwigni do dlugoterminowego utrzymania, placi koszt finansowania za caly okres, a koszt ten jest realnym hamulcem dla zwrotu. Trader, ktory uzywa dzwigni do niezabezpieczonego zakladu kierunkowego, jest narażony na pelny spadek (drawdown), ktory moze przekroczyc budzet ryzyka.
Trader, ktory uzywa dzwigni do krotkoterminowej pozycji taktycznej, uzywa jej poprawnie. Pozycja jest dobierana do stop-lossa, utrzymanie jest krotkie, a koszt finansowania jest niewielki. Trader, ktory uzywa dzwigni do pozycji zabezpieczonej, uzywa jej poprawnie. Zabezpieczenie jest dobrane do ekspozycji, a koszt to stawka finansowania. Trader, ktory uzywa dzwigni do dlugoterminowego utrzymania, uzywa jej niepoprawnie i placi za bardziej stresujace doswiadczenie.
Jak prawidlowo dobrać dzwignie
Szczera odpowiedz brzmi: uzyj takiej dzwigni, jaka jest potrzebna, aby uzyskac wlasciwe ryzyko w dolarach przy stop-lossie, a nie konkretnej wartosci dzwigni. Trader, ktory ma konto w wysokosci 10 000 euro, ryzykuje 1% na transakcje i ma stop oddalony o 5% od wejscia, potrzebuje wielkosci pozycji, ktora spowoduje strate 100 euro przy stopie. Wskaznik dzwigni jest taki, jaki wynika z wymaganej wielkosci pozycji, a nie cel sam w sobie.
Druga odpowiedz brzmi: dobierz dzwignie do marginesu utrzymania, a nie do marginesu poczatkowego. Trader, ktory dobiera pozycje tylko pod margines poczatkowy, nie ma bufora na lukę (gap), a luka uruchamia wezwanie do uzupelnienia depozytu (margin call). Trader, ktory dobiera pozycje pod 20% luki na pozycji, ma bufor na wiekszosc luk, a margin call jest mniej prawdopodobny, ze sie pojawi.
Powiązane zasoby
Od czego zacząć
Jeśli oceniasz dźwignię dla swojej strategii, najbardziej przydatnym ćwiczeniem jest obliczenie ryzyka w dolarach na stopie oraz użycie dźwigni wymaganej do wygenerowania tego ryzyka na niewielkiej pozycji. Nasze porównanie brokerów pokazuje dostępną dźwignię u każdego brokera oraz regulator, który nadzoruje konto, co razem informuje, co jest „na stole” zanim otworzysz pozycję.