To nie jest porada inwestycyjna. Podane informacje mają wyłącznie charakter edukacyjny i informacyjny oraz nie stanowią rekomendacji do kupna ani sprzedaży jakiegokolwiek produktu finansowego.
Leveraged ETFs to fundusze typu ETF notowane na giełdzie, które wykorzystują instrumenty pochodne (kontrakty futures, swapy, opcje), aby dostarczać wielokrotność dziennej stopy zwrotu bazowego indeksu. 2× leveraged ETF na S&P 500 ma na celu osiągnięcie zwrotu na poziomie 2% w dniu, w którym indeks zyskuje 1%, oraz zwrotu -2% w dniu, w którym indeks traci 1%. Dzienne resetowanie jest cechą definiującą, a dzienne resetowanie jest źródłem zarówno potencjalnych zysków, jak i ryzyka spadków.
Produkt jest zaprojektowany do krótkoterminowego, taktycznego pozycjonowania, a nie do długoterminowego inwestowania typu buy-and-hold. Trader, który używa leveraged ETF na jeden dzień lub kilka dni, uzyskuje zwrot, który jest w przybliżeniu wielokrotnością dziennej stopy zwrotu indeksu. Trader, który utrzymuje produkt przez miesiące lub lata, uzyskuje zwrot, który jest „zjadany” przez dzienne resetowanie, koszt finansowania oraz ryzyko luki (gap risk).
Zalety
Główną zaletą lewarowanego ETF jest prostota. Trader nie musi mieć rachunku depozytowego, nie musi zarządzać dźwignią i nie musi składać wielu zleceń. Trader kupuje jedną jednostkę ETF, a menedżer ETF obsługuje instrumenty pochodne, finansowanie i codzienny reset. Zadaniem tradera jest wybrać kierunek (long lub odwrotny) oraz dźwignię (2×, 3×).
Drugą zaletą jest płynność. Główne lewarowane ETF-y (ProShares UltraPro QQQ, ProShares Ultra VIX, Direxion Daily S&P 500 Bull 3× Shares) mają wysoki wolumen obrotu, wąskie spready i płynny rynek opcji. Trader może łatwo wejść i wyjść z pozycji, a trader może wykorzystać rynek opcji do dodatkowych strategii.
Trzecią zaletą jest dywersyfikacja. Lewarowany ETF śledzi szeroki indeks (S&P 500, Nasdaq 100, Dow Jones, indeks sektorowy), a trader otrzymuje dywersyfikację indeksu z dźwignią produktu. Trader nie podejmuje skoncentrowanego zakładu na pojedynczą spółkę.
Czwartą zaletą jest przejrzystość kosztów. Wskaźnik kosztów lewarowanego ETF jest ujawniany w prospekcie (zwykle 0.75-1.5% rocznie), a koszt finansowania jest wbudowany w dzienny zwrot. Trader zna strukturę kosztów z góry i trader może porównać koszty między produktami.
Wady
Pierwszą wadą jest dzienne „resetowanie” (daily reset) powodujące tzw. drag. Dzienne resetowanie oznacza, że zwrot produktu w okresie wielodniowym nie jest prostą wielokrotnością zwrotu indeksu. W „nerwowym” rynku bez łącznego ruchu lewarowany ETF traci na wartości, ponieważ dzienne resetowanie działa na niekorzyść. 2× lewarowany ETF na rynku, który w poniedziałek rośnie o 1%, a we wtorek spada o 1%, daje zwrot -0.02% w ciągu dwóch dni (a nie 0% zwrotu indeksu) i ta strata kumuluje się w czasie.
Dzienne resetowanie jest najczęstszym powodem, dla którego niedoświadczeni traderzy tracą pieniądze na lewarowanych ETF-ach. Trader, który kupuje produkt z myślą o długoterminowym utrzymaniu w zmiennym rynku, uzyskuje zwrot znacznie poniżej zwrotu indeksu, a następnie jest zaskoczony wynikiem.
Drugą wadą jest koszt finansowania. Lewarowany ETF wykorzystuje instrumenty pochodne, które mają koszt finansowania, a ten koszt jest wbudowany w dzienny zwrot. Koszt ten wynosi zazwyczaj 1-2% rocznie dla 2× lewarowanego ETF-a oraz 2-3% rocznie dla 3× lewarowanego ETF-a. Koszt jest naliczany codziennie, a więc realnie obciąża zwrot w przypadku utrzymania pozycji przez wiele tygodni.
Trzecią wadą jest ryzyko luki (gap risk). Lewarowany ETF jest wyceniany na zamknięciu, a luka na kolejnym otwarciu znajduje odzwierciedlenie w cenie ETF-a. 3% luka w dół w indeksie powoduje stratę 6% na 2× lewarowanym ETF-ie i 9% straty na 3× lewarowanym ETF-ie. Ryzyko luki jest najbardziej dotkliwe w weekend, w święto lub przed znanym wydarzeniem.
Czwartą wadą jest ograniczony zakres dostępnych produktów. Lewarowane ETF-y są dostępne tylko dla głównych indeksów i niektórych sektorów. Trader, który chce zająć pozycję lewarowaną na konkretnej spółce lub na małym indeksie (small-cap), nie może skorzystać z lewarowanego ETF-a.
Kiedy stosowac ETF-y lewarowane
Szczera odpowiedz brzmi: uzywac ETF-a lewarowanego do krotkoterminowej pozycji taktycznej (1-5 dni), z jasnym wyjsciem i scislym stop-loss. Produkt jest tez przydatny jako zabezpieczenie dla pozycji w portfelu, gdzie zabezpieczenie dotyczy okreslonego okna ryzyka (sezonu wynikow, posiedzenia Fed). Produkt nie jest przydatny do dlugoterminowego buy-and-hold.
Częste pytania o ETF-y lewarowane
Czy ETF lewarowany 3× jest bardziej ryzykowny niż 2×? Tak. ETF lewarowany 3× jest trzy razy bardziej wrażliwy na dzienny ruch indeksu, a „drag” wynikający z codziennego resetu jest większy. ETF 3× traci więcej wartości na rynku o dużych wahaniach i potrzebuje większego ruchu indeksu, aby wyjść na zero.
Czy mogę użyć ETF-a lewarowanego do obstawienia sektora? Tak, istnieją ETF-y lewarowane dla głównych sektorów (technologia, finanse, energia, ochrona zdrowia, biotechnologia). ETF-y sektorowe mają taki sam dzienny reset i takie same ryzyka jak szerokie ETF-y indeksowe.
Czy ETF-y lewarowane są regulowane? Tak, ETF-y lewarowane są regulowane przez SEC w USA oraz przez właściwy organ w innych jurysdykcjach. Dostawca ETF musi ujawnić w prospekcie wskaźnik kosztów (expense ratio), wskaźnik lewarowania (leverage ratio) oraz politykę dziennego resetu.
Powiązane zasoby
Od czego zacząć
Jeśli oceniasz ETF-y lewarowane, najbardziej przydatnymi cechami do porównania są wskaźnik dźwigni, wskaźnik kosztów (expense ratio), dzienna polityka resetowania oraz indeks, który jest śledzony. Nasze porównanie brokerów pokazuje, które ETF-y lewarowane są dostępne u każdego brokera, oraz ich expense ratios, co razem pozwala zrozumieć, jak wygląda dany produkt, zanim go kupisz.