To nie jest porada inwestycyjna. Podane informacje mają wyłącznie charakter edukacyjny i informacyjny oraz nie stanowią rekomendacji do kupna ani sprzedaży jakiegokolwiek produktu finansowego.
Dzwigniowy instrument finansowy to instrument, ktory generuje wielokrotnosc zwrotu z bazowego aktywa. Kategoria obejmuje dzwigniowe ETF-y, dzwigniowe ETP-y, dzwigniowe CFDs, dzwigniowe warranty, kontrakty terminowe na pojedyncze akcje oraz kazda pozycje na marzy, w ktorej dzwignia jest ustawiana przez Broker. Ryzyka i korzysci sa wspolne dla calej kategorii, mimo ze produkty maja rozne mechanizmy, roznych regulatorow i rozne struktury kosztow.
Strona zysków
Nagrodą jest mnożnik. 2× lewarowany ETF na S&P 500 daje dwa razy dzienny zwrot S&P 500. 5× lewarowany CFD na akcje w USA daje pięć razy dzienny zwrot akcji. Warrant z dźwignią 5:1 daje pięć razy dzienny zwrot instrumentu bazowego. Mnożnik jest nagłówkiem, a trader, który ma rację co do kierunku instrumentu bazowego, jest nagradzany mnożnikiem zwrotu.
Nagroda jest najbardziej wartościowa w krótkoterminowej pozycji taktycznej. Trader z wielodniowym spojrzeniem na konkretny sektor może użyć 2× lewarowanego ETF na sektor, aby dobrać rozmiar pozycji do założenia, zamiast trzymać koszyk akcji i dokonywać rebalansowania. Produkt jest transakcją. Koszt finansowania przy wielodniowym utrzymaniu jest niewielki, a dzienny reset nie stanowi istotnego obciążenia.
Nagroda jest również cenna w kontekście zabezpieczania. Krótka pozycja w produkcie odwrotnym 1× to czysty sposób na zabezpieczenie długiego portfela w ramach znanego okna ryzyka. Koszt to stopa finansowania plus błąd śledzenia, który zwykle jest niewielki dla głównych indeksów.
Strona ryzyka
Pierwsze ryzyko to codzienny reset. Produkt lewarowany, który celuje w dzienny wielokrotność instrumentu bazowego, jest na nowo równoważony na zamknięciu. Na rynku płaskim lub chaotycznym (choppy) dzienny reset działa w sposób, który składa się tak, że daje zwrot niższy niż skumulowany zwrot instrumentu bazowego. Efekt jest niewielki z dnia na dzień, a duży w perspektywie tygodni.
Drugie ryzyko to luka (gap). Produkt jest równoważony na zamknięciu, ale trader może utrzymać pozycję przez lukę na kolejnym otwarciu. Spadek o 3% w instrumencie bazowym powoduje stratę na 2× produkcie lewarowanym rzędu 6%, zanim trader zdąży zareagować. Równoważenie nie nastąpiło, a stop tradera nie zadziałał na właściwym poziomie.
Trzecie ryzyko to koszt finansowania. Produkt lewarowany utrzymywany przez noc nalicza stopę finansowania od pożyczonej części. Stopa jest publikowana na stronie produktu u Brokera i nalicza się codziennie. Dla pozycji 2× koszt finansowania wynosi mniej więcej połowę stawki marży Brokera. W skali roku koszt jest znaczący.
Czwarte ryzyko to wezwanie do uzupełnienia depozytu (margin call). Lewarowany aktyw utrzymywany na marży podlega margin call, jeśli pozycja poruszy się przeciwko traderowi. Margin call uruchamia się na poziomie marży utrzymania, a trader jest proszony o wpłacenie dodatkowych środków, zamknięcie części pozycji lub obu tych działań. Jeśli trader nie zareaguje, Broker zamyka pozycję po najgorszej dostępnej cenie.
Piąte ryzyko to pułapka behawioralna. Trader, który jest na plusie na pozycji lewarowanej, niechętnie realizuje zysk, ponieważ zwrot wydaje się zbyt mały jak na dźwignię. Trader, który jest na minusie na pozycji lewarowanej, niechętnie realizuje stratę, ponieważ strata wydaje się zbyt duża jak na transakcję. W efekcie pozycja jest utrzymywana zbyt długo w obie strony.
Asymetryczny rozkład zwrotów
Ten sam efekt statystyczny, który w teorii sprawia, że portfel lewarowany jest bardziej zmienny, w praktyce sprawia też, że jest mniej opłacalny w długich horyzontach. Rozkład dziennych zwrotów większości aktywów jest nieco przesunięty w lewo: występuje więcej małych strat niż małych zysków oraz więcej dużych strat niż dużych zysków. Dźwignia wzmacnia straty bardziej niż wzmacnia zyski, ponieważ straty są większe procentowo, a dźwignia jest mnożnikiem procentowym. W rezultacie rozkład zwrotów z instrumentów lewarowanych jest przesunięty w lewo względem rozkładu bez dźwigni, a przesunięcie jest większe dla wyższych wskaźników dźwigni.
To akademickie wyjaśnienie, dlaczego lewarowane ETF-y underperformują w stosunku do swoich aktywów bazowych w długich horyzontach. Produkt jest „sprawiedliwy” w ujęciu dziennym, ale dzienne resetowanie w niesymetrycznym rozkładzie powoduje długoterminowy dryf w dół. Ten sam efekt dotyczy portfela lewarowanego utrzymywanego w długim okresie.
Jak zarzadzac ryzykiem
Szczera odpowiedz brzmi: dobrac wielkosc pozycji do stop-lossu i do rachunku oraz trzymac ja przez krotki okres. Ryzyko zwiazane z aktywem lewarowanym jest najbardziej dotkliwe, gdy aktywo jest utrzymywane przez dlugi czas, pozycja nie jest zabezpieczona (hedged), a trader uzywa dzwigni, aby zajac pozycje wieksza, niz bylaby to mozliwe bez dzwigni.
Przydatna dyscyplina to ustawienie celu i stop-lossu przed otwarciem transakcji oraz przestrzeganie ich, gdy cena osiagnie te poziomy. Dyscyplina jest taka sama jak w przypadku pozycji bez dzwigni, ale stawki sa wyzsze. Trader korzystajacy z dzwigni powinien byc bardziej zdyscyplinowany, a nie mniej, a jedyna droga, aby sprawic, by dzwignia dzialala na korzysc tradera, to wlasnie ta dyscyplina.
Powiązane zasoby
Od czego zacząć
Jeśli porównujesz brokerów pod kątem dostępu do aktywów lewarowanych, najbardziej przydatne są: współczynnik dźwigni, stopa finansowania, depozyt zabezpieczający (maintenance margin) oraz kwalifikowane instrumenty. Nasze porównanie brokerów pokazuje dostępną dźwignię u każdego brokera oraz regulator, który nadzoruje konto — dzięki temu możesz ocenić, jakie będą koszty i ryzyko, zanim określisz rozmiar pozycji.