Hindi ito payo sa pamumuhunan. Ang impormasyong ibinigay ay para sa mga layuning pang-edukasyon at pang-impormasyon lamang at hindi ito bumubuo ng rekomendasyon na bumili o magbenta ng anumang produktong pampinansyal.
Ang pamamahala sa mga panganib ng mga leveraged na produkto ay isa sa pinakamahalagang kasanayan na maaaring paunlarin ng isang stock trader. Ang leverage na nagdudulot ng 5 percent na kita sa isang 5:1 na posisyon ay maaari ring magdulot ng 5 percent na pagkalugi, at ang pagkalugi ay maaaring mas malaki kaysa sa kita dahil sa spread, commission, at financing charge. Ang trader na maingat na namamahala sa panganib ay makakaligtas sa mga pagkalugi, at ang trader na nakakaligtas ay mananatili sa merkado nang sapat na panahon upang makuha ang mga kita.
Ang pangunahing mga pamamaraan sa pamamahala ng panganib
Ang unang pamamaraan ay ang position sizing. Dapat itakda ng trader ang laki ng posisyon sa isang nakapirming porsiyento ng account, karaniwan ay 1 porsiyento hanggang 2 porsiyento ng account kada trade. Ang laki ng posisyon ay kinakalkula bilang ang halagang dolyar na handang mawala ng trader, na hinati sa distansya papunta sa stop-loss. Ang trader na nanganganib ng 1 porsiyento ng isang €10,000 na account sa isang trade na may 2 porsiyentong stop-loss ay may position size na €5,000.
Ang ikalawang pamamaraan ay ang stop-loss. Ang stop-loss ay isang order na isinasara ang posisyon sa isang paunang natukoy na presyo, at ang stop-loss ang naglilimita sa magiging pagkawala. Dapat ilagay ang stop-loss sa antas na tumutugma sa risk tolerance ng trader, at hindi dapat ilipat ang stop-loss laban sa trader. Ang stop-loss ang pangunahing kasangkapan ng trader para sa pamamahala ng panganib ng isang leveraged position.
Ang ikatlong pamamaraan ay ang take-profit. Ang take-profit ay isang order na isinasara ang posisyon sa isang paunang natukoy na target na kita, at ang take-profit ang nagla-lock in ng gain. Ang take-profit ay kapaki-pakinabang para sa mga trader na gustong i-lock in ang isang target na kita, at kapaki-pakinabang din ito para sa mga trader na gustong iwasang ibalik ang mga nakuha.
Ang ikaapat na pamamaraan ay ang diversification. Dapat ikalat ng trader ang panganib sa maraming posisyon, maraming sektor, at maraming uri ng asset. Binabawasan ng diversification ang epekto ng isang solong pagkatalo sa kabuuang portfolio, at ang diversification ay isang pangunahing kasangkapan para sa pamamahala ng panganib ng isang leveraged portfolio.
Pagbabantay sa leveraged na posisyon
Ang unang pamamaraan ng hedging ay ang stop-loss. Ang stop-loss ay isang simpleng hedge, at ang stop-loss ang pinakakaraniwang hedging technique. Nililimitahan ng stop-loss ang magiging pagkawala sa isang paunang natukoy na antas, at ang stop-loss ay madaling ipatupad sa karamihan ng mga platform.
Ang ikalawang hedging technique ay ang option. Ang trader na may hawak na long stock position ay maaaring bumili ng put option sa parehong stock, at ang put option ay nagbibigay sa trader ng karapatang magbenta sa isang strike price. Ang put option ay kumikilos na parang insurance policy, at nililimitahan ng put option ang pagkawala sa stock position. Ang halaga ng put option ay ang premium, at ang premium ang pinakamataas na posibleng pagkawala sa hedge.
Ang ikatlong hedging technique ay ang inverse ETF. Ang trader na may hawak na long position sa isang sector ETF ay maaaring bumili ng inverse ETF sa parehong sector, at ang inverse ETF ay tumataas kapag bumagsak ang sector. Ang inverse ETF ay isang simpleng hedge, at kapaki-pakinabang ito para sa panandaliang hedging. Ang inverse ETF ay hindi pangmatagalang hawak, dahil ang inverse ETF ay nakararanas ng daily decay.
Mga karaniwang pagkakamaling dapat iwasan
Ang unang pagkakamali ay ang sobrang pag-leverage. Ang trader na gumagamit ng 20:1 leverage sa isang pabagu-bagong stock ay maaaring mawala ang buong deposit sa iisang trade. Ang leverage ay dapat tumugma sa pagkabagu-bago ng pinagbabatayang asset, at ang leverage ay dapat tumugma sa risk tolerance ng trader.
Ang ikalawang pagkakamali ay ang paglipat ng stop-loss. Ang trader na inililipat ang stop-loss laban sa trade ay nagbibigay ng mas maraming espasyo para malugi ang posisyon, at ang trader ay nagpapataas ng risk. Ang stop-loss ay dapat ilagay sa antas na komportable ang trader, at ang stop-loss ay hindi dapat ilipat maliban kung ang trader ay may bagong dahilan.
Ang ikatlong pagkakamali ay ang pagwawalang-bahala sa financing charge. Ang leveraged position ay may binabayarang financing charge magdamag, at ang financing charge ay nagdaragdag sa halaga ng trade. Ang trader na humahawak ng leveraged position sa loob ng mga linggo o buwan ay nagbabayad ng malaking financing charge, at ang financing charge ay maaaring magpawi ng mga kita.
Ang ikaapat na pagkakamali ay ang sobrang pagte-trade. Ang trader na naglalagay ng maraming leveraged trades kada araw ay nalalantad sa mas mataas na transaction costs. Dapat maging mapili ang trader sa mga trade.
Pagbuo ng risk management plan
Ang unang hakbang ay tukuyin ang risk kada trade. Dapat pumili ang trader ng nakapirming porsyento ng account, karaniwang 1 porsyento hanggang 2 porsyento, at dapat manatili ang trader sa porsyentong iyon sa bawat trade. Ang porsyento ay ang pinakamataas na loss na handang tanggapin ng trader sa iisang trade.
Ang ikalawang hakbang ay tukuyin ang maximum drawdown. Dapat pumili ang trader ng maximum drawdown, karaniwang 10 porsyento hanggang 20 porsyento ng account, at dapat huminto sa pangangalakal kapag naabot ang drawdown. Pinoprotektahan ng limitasyon sa drawdown ang trader mula sa sunod-sunod na talo na unti-unting sumisira sa account.
Ang ikatlong hakbang ay tukuyin ang maximum na bilang ng mga bukas na posisyon. Dapat pumili ang trader ng maximum na bilang ng posisyon, karaniwang 5 hanggang 10, at hindi dapat lumampas sa maximum. Pinipigilan ng limitasyon sa posisyon ang trader na mag-over-leverage ng account.
Ang ikaapat na hakbang ay regular na repasuhin ang plan. Dapat repasuhin ng trader ang mga trade, ang drawdown, at ang win rate kada linggo, at dapat ayusin ang plan kung kinakailangan. Ang pagre-review ay mahalagang bahagi ng proseso ng risk management, at ang pagre-review ay tumutulong sa trader na manatiling disiplinado.
Mga karaniwang tanong tungkol sa pamamahala ng panganib
Ano ang pinakamahusay na pamamaraan sa pamamahala ng panganib? Ang paglalagay ng tamang laki ng posisyon (position sizing) kasama ang stop-loss ay ang pinaka-epektibong pamamaraan. Ang dalawang pamamaraan ay madaling ipatupad, at natatakpan ng mga ito ang karamihan sa mga sitwasyon sa pangangalakal.
Maaari ba akong pamahalaan ang panganib nang walang stop-loss? Oo, sa pamamagitan ng options o sa pamamagitan ng hedging gamit ang inverse ETF, pero ang mga alternatibo ay mas komplikado at mas mahal kaysa sa simpleng stop-loss. Dapat pag-isipan nang mabuti ng trader na ayaw gumamit ng stop-loss ang mga alternatibong ito.
Gaano kadalas ko dapat i-review ang risk management plan? Dapat i-review ng trader ang plano kada linggo, at i-review nang mas madalas ang plano sa mga panahong mataas ang volatility. Dapat isama sa pagre-review ang mga trade, ang drawdown, ang win rate, at ang mga singil sa financing.
Mga kaugnay na mapagkukunan
- Pinakamagandang Stock Brokers
- Mga Broker Review
- Mga Bayarin sa Brokerage → Paghahambing ng Margin Rates
Saan magsisimula
Kung pinamamahalaan mo ang panganib ng mga leveraged na produkto, ang pinaka-kapaki-pakinabang na unang hakbang ay tukuyin ang panganib kada trade, ang pinakamataas na drawdown, at ang pinakamataas na bilang ng mga bukas na posisyon. Ang aming broker comparison ay naglilista ng mga Broker na nag-aalok ng leveraged trading at mga risk management tool, na magkasama ay nagsasabi sa iyo kung ano ang iniaalok ng broker bago ka maglagay ng unang leveraged trade.