ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄຳແນະນຳການລົງທຶນ. ຂໍ້ມູນທີ່ໃຫ້ແມ່ນເພື່ອການສຶກສາ ແລະ ຂໍ້ມູນທົ່ວໄປເທົ່ານັ້ນ ແລະບໍ່ແມ່ນການສະເໜີ�
ການຈັດການຄວາມສ່ຽງໃນຜະລິດຕະພັນທີ່ໃຊ້ເລີເວີຈແມ່ນມີຄວາມແຕກຕ່າງທາງໂຄງສ້າງຈາກການຈັດການຄວາມສ່ຽງໃນຕຳແໜ່ງທີ່ບໍ່ໃຊ້ເລີເວີ ເພາະວ່າຕົວຜະລິດຕະພັນເອງກຳລັງເຮັດວຽກໃນການຄູນການເຄลື່ອນປະຈຳວັນຂອງຕົວອ້າງອີງ (underlying). ໜ້າທີ່ຂອງນັກທຣດແມ່ນຄວບຄຸມວ່ານັກທຣດຖືຜະລິດຕະພັນຈຳນວນເທົ່າໃດ, ແລະຮັກສາຈຳນວນນັ້ນໃຫ້ນ້ອຍພໍທີ່ວ່າວັນທີ່ບໍ່ດີບໍ່ສາມາດທຳໃຫ້ບັນຊີຈົ�
ໃຊ້ຜະລິດຕະພັນຕາມຈຸດປະສົງທີ່ມັນຖືກອອກແບບໃຫ້ໃຊ້
ກົດລະບຽບທຳອິດ ແມ່ນໃຫ້ໃຊ້ຜະລິດຕະພັນຕາມກໍລະນີການນຳໃຊ້ທີ່ມັນຖືກອອກແບບໃຫ້. ຜະລິດຕະພັນທີ່ໃຊ້ leverage ແມ່ນຖືກອອກແບບສຳລັບການຈັດຕຳແໜ່ງແບບຍຸດທະສາດໃນໄລຍະສັ້ນ ແລະເພື່ອປ້ອງກັນ (hedging) ຄວາມສ່ຽງໃນຊ່ວງເວລາສະເພາະ. ຜະລິດຕະພັນນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກອອກແບບໃຫ້ຖືໄວ້ແບບ buy-and-hold, ເພາະວ່າການ reset ປະຈຳວັນ, ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍການເງິນ (financing cost), ແລະ gap risk ທັງໝົດຈະສະສົມທະວີຄູນຂຶ້ນຕາມເວລາ, ແລະການສະສົມທະວີຄູນນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ສ້າງ “ການລາກຜົນຕອບແທນ” ໃນໄລຍະຍ
ຈັດຂະໜາດໃຫ້ເປັນສ່ວນນ້ອຍຂອງບັນຊີ
ການຄວບຄຸມຄວາມສ່ຽງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດແມ່ນຂະໜາດຂອງສະຖານະ (position size) ນັ້ນເອງ. ນັກຄ້າທີ່ຈັດສັນ 5-10% ຂອງບັນຊີໃຫ້ກັບສະຖານະທີ່ໃຊ້ leverage ກຳລັງກຳເນີດການພະນັນທີ່ມີນັຍສຳຄັນແຕ່ສາມາດຟື້ນຕົວໄດ້. ນັກຄ້າທີ່ຈັດສັນ 30-50% ຂອງບັນຊີໃຫ້ກັບສະຖານະທີ່ໃຊ້ leverage ກຳລັງກຳເນີດການພະນັນທີ່ສາມາດລ້າງບັນຊີໄດ້ໃນພາຍຫຼັງພຽງແຕ່ຄັ້ງດຽວທີ່ຜິດພາດ.
ຄຳຕອບທີ່ຊື່ກົງແມ່ນໃຫ້ປະຕິບັດການໃຊ້ leverage ຄືກັບ “ງົບປະມານຄວາມສ່ຽງສຳລັບການຄ້າ 1 ຄັ້ງ” ບໍ່ແມ່ນ
ໃຊ້ stop ທີ່ປັບຕາມຄວາມผັນຜວນ
stop ສຳລັບຜະລິດຕະພັນທີ່ໃຊ້ leverage ຄວນແຄບກວ່າ stop ສຳລັບຕຳແໜ່ງທີ່ບໍ່ໃຊ້ leverage ໃນ underlying ດຽວກັນ ເພາະວ່າຜະລິດຕະພັນຈະຂະຫຍາຍການເຄື່ອນໄຫວຂອງມື້ນັ້ນ. stop 5% ສຳລັບຜະລິດຕະພັນ 2× ແມ່ນການຂາດທຶນ 10% ຕໍ່ທຶນຂອງນັກທຣດ, ແລະ ການຂາດທຶນ 10% ແມ່ນສ່ວນທີ່ສຳຄັນຂອງງົບຄວາມສ່ຽງສຳລັບການທຣດພຽງໜຶ່ງຄັ້ງ.
stop ຄວນຖືກວາງໄວ້ໃນລະດັບທີ່ສອດຄ່ອງກັບຈຸດທີ່ຍຸດທະສາດຖືກລົບລ້າງ (invalidation point). ນັກທຣດທີ່ໃຊ້ກົນລະຍຸດ (tactical trader) ທີ່ໃຊ້ຜະລິດຕະພັນທີ່ໃຊ້ leverage ເພື່�
ຫຼີກລ່ຽງການຖືຜ່ານເຫດການທີ່ຮູ້ລ່ວງໜ້າ
ຄວາມສ່ຽງການໂດດ (gap risk) ຂອງຜະລິດຕະພັນທີ່ໃຊ້ການຄ້າດ້ວຍການທະນຸຖອນ (leveraged) ຈະເຂັ້ມຂຸ້ນທີ່ສຸດໃນຊ່ວງຂ້າມວັນສຸກ-ສຸກ (ວັນສຸດອາທິດ), ວັນພັກ, ຫຼືເຫດການທີ່ຮູ້ລ່ວງໜ້າ. ຜະລິດຕະພັນຈະປັບມູນຄ່າ (revalues) ທີ່ຕອນປິດ (close) ແຕ່ຜູ້ຄ້າອາດຈະຖືຕໍ່ຜ່ານ gap ໃນຕອນເປີດຄັ້ງຕໍ່ໄປ (next open). gap ລົງ 3% ຕໍ່ຕົວອ້າງອີງ (underlying) ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດການຂາດທຶນ 6% ສໍາລັບຜະລິດຕະພັນ leveraged 2×, ນອກເໜືອການຂາດທຶນປະຈໍາວັນ (daily loss) ທີ່ຜະລິດຕະພັນໄດ້ຮັບໄປແລ້ວ.
ຜູ້ຄ້າທີ່ຖືສະຖານະ leveraged ຜ່ານເຫດການທີ່ຮ�
ຈົ່ງຈັບຕາຄ່າໃຊ້ຈ່າຍການຈັດຫາເງິນ (financing cost)
ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍການຈັດຫາເງິນຂອງຜະລິດຕະພັນທີ່ໃຊ້ leverage ແມ່ນຄ່າບໍລິການລາຍວັນສຳລັບສ່ວນທີ່ຖືກກູ້ຢືມຂອງການສຳຜັດ (exposure). ຄ່ານີ້ແມ່ນນ້ອຍຕໍ່ມື້ ແຕ່ມີນັຍສຳຄັນໃນໄລຍະຫຼາຍອາທິດ. ຜະລິດຕະພັນ leverage 2× ທີ່ມີອັດຕາ financing ປະຈຳປີ 5% ຈະເຮັດໃຫ້ນັກຄ້າຈ່າຍ 2.5% ຂອງ notional ຕໍ່ປີ, ແລະຄ່ານີ້ຖືກເກັບເຖິງແມ່ນເມື່ອຜະລິດຕະພັນຢູ່ແບບບໍ່ຂຶ້ນລົງ (flat).
ນັກຄ້າທີ່ໃຊ້ຜະລິດຕະພັນນີ້ເພື່ອຕຳແໜ່ງທັກທິກໄລຍະສັ້ນ ຈະຈ່າຍຄ່າ financing ສຳລັບຈຳນວນມື້ພຽງເລັກນ້ອຍ, ແລະຄ່ານັ້ນຍອມຮັບໄດ້. ນັກຄ້າທີ
ຄຳຖາມທົ່ວໄປ
ຄວນໃຫ້ຜະລິດຕະພັນທີ່ໃຊ້ leverage ຄອບຄອງບັນຊີເທົ່າໃດ? ຜະລິດຕະພັນທີ່ໃຊ້ leverage ຄວນຈະຄອບຄອງເປັນສ່ວນນ້ອຍຂອງບັນຊີຂອງຜູ້ຄ້າ โดยປັບຂະໜາດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມສ່ຽງເປັນເງິນ (dollar risk) ທີ່ຜູ້ຄ້າຍອມຮັບໄດ້. ຜູ້ຈັດການຄວາມສ່ຽງມືອາຊີບສ່ວນໃຫຍ່ຈຳກັດການເປີດຮັບສ່ຽງຂອງຜະລິດຕະພັນດຽວໄວ້ທີ່ 5-10% ຂອງບັນຊີ.
ETF ທີ່ໃຊ້ leverage ສ່ຽງກວ່າ CFDs ທີ່ໃຊ້ leverage ບໍ? ທັງສອງຢ່າງຂະຫຍາຍການເຄື່ອນໄຫວປະຈຳວັນ (daily move) ແຕ່ໂຄງສ້າງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຕ່າງກັນ. ETFs ມີອັດຕາຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ (expense ratio) ແລະປັບໃໝ່ທຸກມື້. CFDs ມີອັດຕາການເງິນທີ່ຄ່າບໍລິການ (financing rate) ທຸກມື້ໂດຍບໍ່ມີການ reset. ການເລືອກທີ່ຖືກຕ້ອງຂຶ້ນກັ
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ຈະເລີ່ມຈາກບ່ອນໃດ
ຖ້າທ່ານກຳລັງປະເມີນຜະລິດຕະພັນທີ່ໃຊ້ການຄ້ຳຄືນ (leveraged), ຄຸນສົມບັດທີ່ມີປະໂຫຍດຫຼາຍທີ່ຄວນປຽບທຽບແມ່ນອັດຕາການຄ້ຳຄືນ (leverage ratio), ນະໂຍບາຍການຣີເຊັດປະຈຳວັນ (daily reset policy), ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍການທຶນ (financing cost), ແລະ ຂໍ້ກຳນົດມາດຕະຖານມາລຈິນການຮັກສາ (maintenance margin requirement). ຂໍ້ມູນ ການປຽບທຽບ Broker ຂອງພວກເຮົາຈະລະບຸການຄ້ຳຄືນທີ່ມີໃ