ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄຳແນະນຳການລົງທຶນ. ຂໍ້ມູນທີ່ໃຫ້ແມ່ນເພື່ອການສຶກສາ ແລະ ຂໍ້ມູນທົ່ວໄປເທົ່ານັ້ນ ແລະບໍ່ແມ່ນການສະເໜີ�
ຂໍ້ກຳນົດການມາກິນ (Margin requirements) ແມ່ນກົດລະບຽບທີ່ກຳນົດວ່າ ນັກທຳການຄ້າຕ້ອງຝາກທຶນສ່ວນຂອງຕົນ (equity) ເທົ່າໃດ ເພື່ອເປີດ ແລະ ຮັກສາສະຖານະທີ່ໃຊ້ການຄ້າດ້ວຍການຍົກພລັງ (leveraged position). ກົດລະບຽບຖືກກຳນົດໂດຍ Broker, ຕະຫຼາດ/Exchange, ຫຼື ຜູ້ກຳກັບດູແລ (regulator) ແລະ ກົດລະບຽບຈະຂຶ້ນກັບຊັບສິນພື້ນຖານ (underlying asset), ປະເພດຂອງນັກທຳການຄ້າ, ແລະ ສະພາບຕະຫຼາດ. ນັກ
ການວາງມາລຈິນເລີ່ມ
ການວາງມາລຈິນເລີ່ມ (initial margin) ແມ່ນເງິນຝາກທີ່ Broker ກຳນົດໃຫ້ວາງເພື່ອເປີດສະຖານະ (position) ແລະ ການວາງມາລຈິນເລີ່ມແມ່ນກົງກັນຂ້າມກັບຄວາມຄິດເລີ່ມ (leverage). ການໃຊ້ leverage 5:1 ສົມທຽບກັບ initial margin 20 ເປີເຊັນ, leverage 10:1 ສົມທຽບກັບ initial margin 10 ເປີເຊັນ, ແລະ leverage 20:1 ສົມທຽບກັບ initial margin 5 ເປີເຊັນ. ສູດແມ່ນງ່າຍ: ອັດຕາສ່ວນ initial margin = 1 / leverage.
ໃນສະຫະພາບເອີຣົບ (European Union), initial margin ສຳລັບລູກຄ້າລາຍຍ່ອຍ (retail clients) ແມ່ນ 20 ເປີເຊັນສຳລັບຮຸ້ນ (stocks) ເຊິ່ງສົມທຽບກັບ leverage 5:1. initial margin ຈະສູງກວ່າສຳລັບລູກຄ້າລາຍຍ່ອຍ ຫຼາຍກວ່າລູກ�
ການຮັກສາມາຣຈິນ
ການຮັກສາມາຣຈິນ ແມ່ນມູນຄ່າທຶນຂັ້ນຕ່ຳທີ່ຜູ້ຄ້າຕ້ອງຮັກສາໄວ້ໃນບັນຊີເພື່ອໃຫ້ສາມາດເປີດສະຖານະຢູ່ໄດ້. ການຮັກສາມາຣຈິນຈະຕ່ຳກວ່າມາຣຈິນເລີ່ມຕົ້ນ (initial margin) ແລະ ໂດຍທົ່ວໄປຈະເປັນ 50 ເປີເຊັນ ຫາ 75 ເປີເຊັນຂອງ initial margin. ຖ້າມີ initial margin 20 ເປີເຊັນ ອາດຈະມີ maintenance margin 10 ເປີເຊັນ ຫາ 15 ເປີເຊັນ.
ການຮັກສາມາຣຈິນແມ່ນສິ່ງທີ່ເປັນຕົວກະຕຸ້ນສຳລັບ margin call. ຜູ້ຄ້າທີ່ມີ initial margin 10,000 ເອີໂຣ ແລະ maintenance margin 50 ເປີເຊັນ ຈະໄດ້ຮັບ margin call ເມື່ອມູນຄ່າທຶນ (equity) ຫຼຸດລົງເຖິງ 5,000
ການປັບປ່ຽນກຳໄລ (variation margin)
ການປັບປ່ຽນກຳໄລ (variation margin) ແມ່ນກຳໄລຫຼືຂາດທຶນປະຈຳວັນທີ່ຖືກປັບມູນຄ່າຕາມລາຄາຕະຫຼາດ (mark-to-market) ຂອງສະຖານະການຖືສັນຍາລ່ວງໜ້າ (futures). ການປັບປ່ຽນກຳໄລຈະຖືກຈ່າຍຫຼືຮັບຢູ່ທ້າຍຂອງແຕ່ລະວັນການຊື້ຂາຍ, ແລະການປັບປ່ຽນກຳໄລຈະຖືກເພີ່ມເຂົ້າຫຼືຖືກຫັກອອກຈາກຍອດເງິນໃນບັນຊີ. ການປັບປ່ຽນກຳໄລແມ່ນການຊຳລະປະຈຳວັນຂອງສະຖານະການຖື futures.
ການປັບປ່ຽນກຳໄລແມ່ນສະເພາະສຳລັບ futures, ແລະບໍ່ໄດ້ນຳໃຊ້ variation margin ໃນການຊື້ຂາຍ CFDs �
ວິທີການກຳນົດຂໍ້ກຳນົດມາດຈຳນວນມາກຈຳເປັນ
ປັດໃຈທຳອິດແມ່ນຊັບສິນພື້ນຖານ (underlying asset)។ ຊັບສິນທີ່ມີຄວາມຜັນຜວນສູງຈະມີຂໍ້ກຳນົດມາກຈຳເປັນສູງກວ່າ, ແລະຊັບສິນທີ່ມີຄວາມສະເຖຍຈະມີຂໍ້ກຳນົດມາກຈຳເປັນຕ່ຳກວ່າ។ Broker ຈະກຳນົດມາກຕາມຄວາມຜັນຜວນໃນອະດີດ (historical volatility), ຄ່າສະເລ່ຍຂອງ true range, ແລະຊ່ອງຫ່າງ bid-ask spread.
ປັດໃຈທີສອງແມ່ນການຈັດປະເພດຂອງຜູ້ຄ້າ (trader classification)។ ລູກຄ້າລາຍຍ່ອຍ (retail clients) ຈະມີຂໍ້ກຳນົດມາກຈຳເປັນສູງກວ່າລູກຄ້າມືອາຊີບ (professional clients), ແລະຜູ້ຄວບຄຸມ (regulator) ຈະກຳນົດຂໍ້ກຳນົດມາກຈຳເປັນຕ່ຳສຸດສຳລັບລູກຄ້າລາຍຍ່ອຍ។ ຜູ້ຄ້າທີ່ມີຄຸນສ�
ຜົນສະທ້ອນຂອງການໂທຫາມາກິນ (margin call)
margin call ແມ່ນການຮຽກຮ້ອງຈາກ Broker ໃຫ້ຝາກເງິນເພີ່ມເຕີມ ເພື່ອນຳຄວາມເປັນທຶນ (equity) ກັບຄືນໄປສູ່ລະດັບ margin ເບື້ອງຕົ້ນ (initial margin). ນັກຄ້າທີ່ບໍ່ຝາກເງິນເພີ່ມເຕີມ ຈະໃຫ້ Broker ດຳເນີນການປິດສະຖານະ (liquidated) ແລະນັກຄ້າຈະຮັບຮູ້ການຂາດທຶນ (loss). ການປິດສະຖານະເກີດຂຶ້ນທີ່ລາຄາຕະຫຼາດປັດຈຸບັນ (current market price) ແລະການປິດສະຖານະສາມາດເກີດຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ຮ້າຍທີ່ສຸດໄດ້.
margin call ສາມາດຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍການຂຶ້ນ/ລົງຄັ້ງດຽວ (single move) ໃນຊັບສິນພື້ນຖານ (underlying asset) ແລະສາມາດຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍຊຸດຂອ�
ຄຳຖາມທົ່ວໄປກ່ຽວກັບຂໍ້ກຳນົດການວາງຫຼັກຄ้ำປະກັນ (margin)
ການວາງຫຼັກຄ้ำປະກັນເລີ່ມຕ່ຳສຸດແມ່ນຫຍັງ? ການວາງຫຼັກຄ้ำປະກັນເລີ່ມຕ່ຳສຸດຖືກກຳນົດໂດຍ Broker ແລະຜູ້ຄວບຄຸມ. ໃນສະຫະພາບເອີຣົບ, ການວາງຫຼັກຄ้ำປະກັນເລີ່ມຕ່ຳສຸດສຳລັບຮຸ້ນແມ່ນ 20 ເປີເຊັນຂອງມູນຄ່າຂອງສະຖານະ (position), ເຊິ່ງກົງກັບ leverage 5:1.
ຂໍ້ກຳນົດການວາງຫຼັກຄ้ำປະກັນສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ບໍ? ໄດ້. Broker ສາມາດປ່ຽນແປງຂໍ້ກຳນົດການວາງຫຼັກຄ้ำປະກັນໄດ້ທຸກເວລາ, ໂດຍສະເພາະຢູ່ໃກ້ເຫດການຂ່າວ ຫຼືໃນໄລຍະທີ່ຄວາມຜັນຜວນສູງ. ນັກທຣເດີຄວນກວດເບິ�
ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ
ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ
ຖ້າທ່ານກຳລັງປະເມີນຂໍ້ກຳນົດມາກິນ (margin requirements) ສຳລັບການຊື້ຂາຍແບບມາກິນ (margin trading) ໃນຮຸ້ນ, ຂັ້ນຕອນທີ່ເປັນປະໂຫຍດຫຼາຍທີ່ສຸດຄືການຄຳນວນມາກິນເລີ່ມຕົ້ນ (initial margin) ສຳລັບຕຳແໜ່ງ (position) ຕົວຢ່າງ, ແລະ ປຽບທຽບຂໍ້ກຳນົດມາກິນລະຫວ່າງ Broker ຈຳນວນ 3 ຫາ 5 ລາຍ. ຂໍ້ມູນ ການປຽບທຽບ Broker ຂອງພວກເຮົາ ລາຍຊື່ Broker ທີ່ມີການຊື້ຂາ